تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 107

مساهمون:

ص١٠٧

افراط و تفريط

« وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً . . . »
« 1 » عدل شيرين‌ترين مفهومى است كه بشر شناخته است ، و از اوّلين روزى كه بشر خود را شناخت و تا قيامت و نيز در آن رستاخيز عظيم ، وصفى كه هيچگاه زيبايى و صفاى خود را از دست نمىدهد ، عدالت است . دين اسلام كه اكمل اديان و شرايع است ، اهميتى غيرقابل توصيف به عدل داده است به حدى كه روح سراسر اعتقادات و فروعات عدل مىباشد و هر كجا بدور از عدل باشد مردود شمرده شده و دستور به پرهيز از آن صادر شده است . در ميان همهء اوصاف الهى ، وصف عدل جزء اصول دين يا مذهب شمرده شده و در سراسر آيات قرآن نكوهشى بىمانند از نقطهء مقابل آن يعنى « ظلم » ديده مىشود . رسول مكرم اسلام يك لحظه عدل را برتر از هفتاد سال عبادت دانسته است .
هامش
( 1 ) - ( بقره - 143 ) همانطوركه قبلهء شما ميانه است ، شما را نيز امتى ميانه قرار داده‌ايم تا شما گواه بر مردم باشيد و پيامبر گواه بر شما باشد .