آيهء ذيل نيز افتخار يهود به نياكان خود را مردود مىشمارد .
« تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ »
« 1 »
و در نهايت . . .
در انتهاى مبحث به كوته مقالى در باره سوره شريفه تكاثر توجه كنيد :
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
-
أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ ،
حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ ،
كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ،
ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ،
كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ ،
لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ ،
ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقِينِ ،
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ »
« 2 »
اين سوره در مورد كسانى و قبائلى نازل شد كه بر هم افتخار مىورزيدند و فخر مىفروختند . در اين سوره ابتدا با لحن شديدى
« أَلْهاكُمُ »
از فخر فروشى نهى مىكند ، « الهى » از مادهء لهو است ، و بهمعناى سرگرم شدن به كارهاى كوچك و باز ماندن از وظايف اصلى است و تكاثر و تفاخر ، از نظر معنا نزديك هم مىباشند .
اينان در فخر فروشى كار را به اين جا رسانده بودند كه بعد از افتخار به زندگان و تعداد و توان آنها ، به قبرستانها رفتند و قبور خود را مىشمردند و به تعداد و كثرت آنها فخر مىورزيدند
« حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ »
. در حالى كه اين اجساد بايد مايهء عبرت انسان
هامش
( 1 ) - ( بقره - 134 ) آنها امتى بودند كه در گذشتند ، اعمال آنها مربوط به خودشان بود و اعمال شما مربوط به خودتان ، و شما هيچگاه مسئول اعمال آنها نخواهيد بود .
( 2 ) - ( سوره تكاثر ) به نام خداوند بخشنده و مهربان ، تفاخر شما را به خود مشغول و از خداوند غافل نموده است ، تا آنجا كه به زيارت قبور رفتيد چنين كه شما خيال مىكنيد نيست ، به زودى خواهيد دانست ، بلى چنان نيست كه شما مىپنداريد ، به زودى خواهيد فهميد ، هرگز آن چنان نيست ، اگر شما علم اليقين داشتيد قطعاً جهنم را خواهيد ديد ، سپس با ورود در آن همان را با عين اليقين مشاهده مىنمائيد ، سپس از نعمتهائى كه داشتهايد سؤال خواهيد شد .