قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ
. « 1 »
« بهخاطر آور زمانى كه خداوند ، ابراهيم را با وسايل گوناگونى آزمود ، و او به خوبى از عهده آزمونها برآمد . خداوند فرمود : من تو را امام مردم قرار دادم . ابراهيم گفت : از نوادگان من نيز ؟
خداوند فرمود : پيمان من به ستمكاران نمىرسد . »
در اين آيه ، امامت جامعه به گنهكار داده نشده است ؛ علاوه اينكه به انتصابى بودن امامت نيز اشاره شده است ؛ زيرا امامت ، عهد الهى است و اين عهد از سوى خدا ارزانى مىشود .
طباطبايى صاحب « تفسير الميزان » ، در تفسير آيه از برخى اساتيد خود نقل مىكند كه انسان به حسب حصر عقلى بر چهار صنف است : « ظالم در تمام عمر ؛ عادل در تمام عمر ؛ ظالم در ابتداى عمر ؛ ظالم در پايان عمر . مطابق شأن ابراهيم عليه السّلام نيست كه براى اول و چهارم ، درخواست امامت كند ؛ لذا دو مورد دوم و سوم مىماند . آيهى مورد سوم را نفى كرده است ، لذا تنها مورد دوم مىماند كه مىتواند امام باشد . » « 2 »
علاوه بر آيهى بالا ، آيهى تطهير نيز به پاك بودن على بن ابى طالب و دو فرزندش از گناه و خطا دلالت دارد .
. . . إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً . .
. « 3 »
« . . . خدا اراده نموده كه پليدى را از شما دفع نمايد و شما را كاملا پاك سازد . »
آنچه در اين آيه آمده اين است كه خداوند ارادهى دور كردن پليدى و گناه از اهل بيت نموده است .
فخر رازى در تفسير كبير خود ، آيه را مشتمل بر زنان پيامبر و پنج تن دانسته و
هامش
( 1 ) - بقره ، 124 .
( 2 ) - تفسير الميزان ، ج 1 ، ص 274 .
( 3 ) - احزاب ، 33 .