الحجر . « 1 »
جابر بن عبد اللّه مىگويد : كنا نصلى مع رسول اللّه الظهر ، فآخذ قبضة من حصى فى كفى ابرده ثم احوله فى كفى الاخر فاذا سجدت وضعته لجبهتى . « 2 »
« ما با رسول خدا نماز ظهر مىخوانديم ، من مشتى سنگريزه را دست به دست مىكردم تا سردش كنم و در سجده بر آن سجده نمايم . »
احمد همين حديث را چنين نقل كرده است : كنت اصلى مع رسول اللّه الظهر ، فآخذ قبضة من حصى فى كفى لتبرد حتى اسجد عليه من شدة الحرّ . « 3 »
نافع مىگويد : ان عبد اللّه بن عمر كان اذا سجد و عليه العمامة يرفعها حتى يضع جبهته بالارض . « 4 »
« عبد اللّه بن عمر چون سجده مىكرد و عمامه بر سر داشت ، آن را برمىداشت تا پيشانى بر زمين بگذارد . »
همچنين آمده است : « رسول خدا كسى را ديد كه دستار بر سر داشت و با آن سجده مىرفت . پيامبر به او اشاره كرد تا دستار را از پيشانى كنار زند . » « 5 »
ابو عبيده آورده است : ان ابن مسعود كان لا يصلى او لا يسجد الا على الارض . « 6 »
« ابن مسعود نماز نمىخواند يا سجده نمىرفت مگر بر زمين . »
شوكانى نيز آورده است : كان عمر بن عبد العزيز لا يكتفى بالخمرة بل يضع عليه التراب و يسجد عليه . « 7 »
هامش
( 1 ) - المستدرك على الصحيحين ، ج 3 ، ص 473 .
( 2 ) - سنن نسايى ، ج 2 ، ص 204 .
( 3 ) - مسند احمد ، ج 3 ، ص 327 .
( 4 ) - سنن الكبرى بيهقى ، ج 2 ، ص 105 .
( 5 ) - سنن الكبرى بيهقى ، ج 2 ، ص 105 .
( 6 ) - مجمع الزوايد ، ج 2 ، ص 57 .
( 7 ) - فتح البارى ، ج 1 ، ص 410 .