آنها و يا بتى از بتهاى آنها نذر كردهاى ، ادا نكن و در غير اين صورت نذر خود را ادا نما .
ان كان على جمع من جمع الجاهلية او عيد من اعياد الجاهلية او وثن فلا و ان كان على غير ذلك فاقض نذرك . « 1 »
شروط نذر
نذر شروطى دارد ؛ از جمله مهمترين آنها ، انجام دادن كارى خردمندانه و بدور از گناه است .
عمران بن حصين آورده است كه زنى از انصار و شترى از شتران پيامبر به غارت برده شد ، زن نذر كرده بود اگر از دست ظالمان رهايى يابد ، شتر را قربانى كند . وقتى وى با شتر به « مدينه » آمد ، گروهى مانع انجام نذر او شدند . خبر به پيامبر رسيد ، ايشان فرمود : اداى نذرى كه گناه باشد و نيز اداى نذر از مال ديگران روا نيست . ( لا نذر فى معصية اللّه و لا فيما لا يملك ابن آدم ) . « 2 »
روايات متعددى از عايشه نقل شده است كه وى از پيامبر خدا نقل مىكند كه فرمود : كسى كه نذر كند خدا را عبادت كند ، چنين كند ؛ ولى كسى كه نذر كند خدا را نافرمانى نمايد ، نبايد به نذرش عمل كند . ( من نذر ان يطيع اللّه فيطيعه و من نذر ان يعصى اللّه فلا يعصيه ) . « 3 »
صيغه نذر
با توجه به آنچه مطرح شد ، نذر در واقع واجب كردن كارى شايسته بر خود و
هامش
( 1 ) - مسند احمد ، ج 4 ، ص 64 .
( 2 ) - مسند شافعى ، ص 353 .
( 3 ) - صحيح بخارى ، ج 7 ، ص 233 ؛ سنن نسايى ، ج 7 ، ص 17 ؛ مسند شافعى ، ص 338 ؛ مسند احمد ، ج 6 ، ص 36 ؛ سنن دارمى ، ج 2 ، ص 184 .