2117 « كانَ رَجُلٌ يُدايِنُ النَّاسَ فَكانَ يَقُولُ لِفَتاةٍ إِذا أَتَيْتَ مُعْسِراً فَتَجاوَزْ عَنْهُ لَعَلَّ اللَّهُ انْ يَتَجاوَزَ عَنَّا فَلَقَى اللَّهَ فَتَجاوَزَ عَنْهُ » « 1 »
مردى با مردم داد و ستد داشت ، به خدمتگزارش مىگفت : وقتى تنگدستى بر تو وارد شد از او بگذر شايد خدا از ما بگذرد ، وى خدا را ملاقات كرد و خدا از تقصيرات او گذشت .
2118 « كانَ عَلَى الطَّريقِ غُصْنُ شَجَرَةٍ يُؤْذِى النَّاسَ فَأَماطَها رَجُلٌ فَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ » « 2 »
شاخهاى از درختى بر سر راه مردم افتاده بود و مردم را مىآزرد . كسى از راه رسيد و آن را دور كرد ، به خاطر همين داخل بهشت شد .
2119 « كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ الْأَكْلُ مِنْ غَيْرِ جُوعٍ وَالنَّوْمُ مِنْ غَيْرِ سَهَرٍ وَالضَّحْكُ مِنْ غَيْرِ عَجَبٍ » « 3 »
ناپسند است نزد خدا ، خوردن بدون گرسنگى ، خواب بدون خستگى و خنده بدون تعجب .
2120 « كَبُرَتْ خِيانَةً أَنْ تُحَدِّثُ أَخاكَ حَدِيثاً هُوَ لَكَ بِهِ مُصَدِّقٌ وَأَنْتَ لَهُ كاذِبٌ » « 4 »
خيانت بزرگى است كه با برادرت سخن بگوئى و او تو را راستگو پندارد ولى تو با وى دروغ بگوئى .
2121 « كَتَبَ اللَّهُ تَعالى مَقاديرَ الْخَلايِقِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ السَّمواتِ وَالْأَرْضَ بِخَمْسينَ أَلْفَ سَنَةٍ وَعَرْشُهُ عَلَى الْماءِ » « 5 »
خداوند متعال مقدرات انسانها را پنجاه هزار سال قبل از خلقت آسمانها و زمين كه عرش او بر آب بود ، ثبت نمود .
2122 « كُتِبَ عَلَى ابْنِ آدَمَ نَصيبَهُ مِنَ الزِّنا مُدْرِكُ ذلِكَ لا مُحالَةَ فَالْعَينان زِناهُمَ النَّظَرُ ،
هامش
( 1 ) - صحيح بخارى ، 4 ، 152 .
( 2 ) - مسند احمد ، 2 ، 495 .
( 3 ) - مسكن الفؤاد ، 99 .
( 4 ) - مسند شهاب ، 1 ، 357 .
( 5 ) - صحيح مسلم ، 8 ، 51 .