فَانّي رَسُولُ اللَّهِ الَيْكَ انَّ اللَّهَ أَحَبَّكَ كَما أَحْبَبْتَهُ » « 1 »
كسى برادرش را در روستائى ديدار كرد ، خدا ملكى بر سر راه او قرار دادهبود و از او پرسيد :
كجا مىروى ؟ گفت برادرى در اين روستا دارم . ملك پرسيد : نعمتى نزد تو دارد مىخواهى بر آن بيفزائى ؟ پاسخ داد خير او را براى خدا دوست دارم . ملك گويد : من فرستاده خدا نزد تو هستم ، خداوند تو را دوست دارد همانطور كه تو او را دوست دارى .
1701 « زُرِ الْقُبُورَ تَذْكُرْ بِها الْآخِرَةَ ، وَاغْسِلِ الْمَوْتى فَإِنَّ مُعالَجَةَ جَسَدٍ خاوٍ مَوْعِظَةٌ بَليغَةٌ وَصَلِّ عَلى الْجَنائِزِ لَعَلَّ ذلِكَ يَحْزُنُكَ فَإِنَّ الْحَزينَ في ظِلِّ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَتَعَرَّضُ لِكُلِّ خَيْرٍ » « 2 »
به زيارت صاحبان قبور برو تا آخرت را به ياد آورى ، اموات را غسل بده كه زير و رو كردن پيكرهاى بى جان ، موعظهاى رساست ، بر اموات نماز بخوان تا شايد اندوهگين شوى كه اندوه زده در قيامت زير سايه خدا و در معرض هر خيرى است .
1702 « زُرْ غِبّاً تَزْدَدْ حُبّاً » « 3 »
كمتر براى ديدار كسى برو تا محبوبتر شوى .
1703 « زَلَّةُ الْعالِمِ مَضْرُوبٌ بِهَا الطَّبْلُ وَزَلَّةُ الْجاهِلِ يُخْفيهَا الْجَهْلُ » « 4 »
لغزش عالم چون طبل صدا مىكند و لغزش نادان ، جهالتش آن را مىپوشاند .
1704 « زِنَا الْعَيْنَيْنِ النَّظَرُ » « 5 »
« زِنَا اللِّسانِ الْكَلامُ » « 6 »
زناى دو چشم ، نگاه نارواست . زناى زبان ، سخن گفتن است .
هامش
( 1 ) - ( . . . تَرُبُّها ؟ قالَ : لاأَنْي . . . ) الادب المفرد ، 82 .
( 2 ) - جامع الصغير ، 2 ، 29 .
( 3 ) - مستدرك الوسائل ، 10 ، 374 .
( 4 ) - ( . . . الْعالِمِ يُضْرَبُ بِهَا . . . ) الغدير ، 11 ، 185 .
( 5 ) - مجمع الزوائد ، 6 ، 256 .
( 6 ) - كنز العمال ، 5 ، 326 .