671 « إِنَّ اللَّهَ إِذا أَرادَ أَنْ يُهْلِكَ عَبْداً نَزَعَ مِنْهُ الْحَياءَ فَإِذا نَزَعَ مِنْهُ الْحَياءَ لَمْ تَلْقَهُ إِلّا مُقيتاً مُمْقِتاً ، فَإِذا لَمْ تَلْقَهُ إِلّا مُقيتاً مُمْقِتاً نُزِعَتْ مِنْهُ الْأَمانَةُ فَإِذا نُزِعَتْ مِنْهُ الْأَمانَةُ لَمْ تَلْقَهُ إِلّا خائِناً مُخَوَّناً نُزِعَتْ مِنْهُ الرَّحْمَةُ فَإِذا نُزِعَتْ مِنْهُ الرَّحْمَةُ لَمْ تَلْقَهُ إِلّا رَجيماً مُلَعَّناً نُزِعَتْ مِنْهُ رِبْقَةُ الْإِسْلامِ » « 1 »
خداوند چون بخواهد بندهاى را نابود كند ، حيا را از او مىگيرد ، و چون چنين شود ، مورد نفرت و كينه واقع خواهد شد و چون چنين شود امانت از او گرفته مىشود و چون چنين شود خيانت كار و خيانت شده مىگردد و چون چنين شود مهر و عشق از دل او كنده شود و چون چنين شود او را جز رانده شده و نفرين شده نمىبينى و نشان اسلام از گردن او بردارند .
672 « إِنَّ اللَّهَ إِذا أَرادَ بِقَوْمٍ خَيْراً إِبْتَلاهُمْ » « 2 »
وقتى خداوند نيكى قومى را بخواهد ، آنان را مبتلا مىسازد .
673 « إِنَّ اللَّهَ إِذا أَرادَ إِمْضاءَ أَمْرٍ نَزَعَ عُقُولَ الرَّجالِ حَتّى يُمْضيَ أَمْرَهُ فَإِذا أَمْضاهُ رَدَّ إِلَيْهِمْ عُقُولَهُمْ وَوَقَعَتِ النَّدامَةُ » « 3 »
چون خدا بخواهد كارى را انجام دهد ، عقل انسانها را از آنان مىگيرد تا كارش انجام دهد ، و چون كار تمام شد عقلهايشان را به آنان باز مىگرداند و آنگاه پشيمانى انسانها محقق مىشود .
674 « إِنَّ اللَّهَ إِذا أَنْعَمَ عَلى عَبْدِ نِعْمَةً أحَبُّ أَنْ تُرى عَلَيْهِ » « 4 »
خدا چون به بندهاش نعمت مىدهد دوست دارد آن نعمت را از او ببيند .
675 « إِنَّ اللَّهَ إِذا غَضِبَ على أُمَّةٍ لَمْ يُنْزِلْ بِها عَذابَ خَسْفٍ وَلا مَسْخٍ غَلَتْ أَسْعارُها
هامش
( 1 ) - جامع الصغير ، 1 ، 254 .
( 2 ) - مسند شهاب ، 2 ، 169 .
( 3 ) - جامع الصغير ، 1 ، 253 .
( 4 ) - مسند شهاب ، 2 ، 162 .