536 « أَمَّا أَهْلُ النَّارِ الَّذينَ هُمْ أَهْلُها فَإِنَّهُمْ لا يَمُوتُونَ فيها وَلا يَحْيَوْنَ وَلكِنْ ناسٌ أَصابَتْهُمُ النَّارُ بِذُنُوبِهِمْ فَأَماتَتْهُمْ إِماتَةً حَتّى إِذا كانُوا فَحْماً أُذِنَ بِالشَّفاعَةِ فَجيءَ بِهِمْ ضَبائِرَ ضَبائِرَ فَبُثُّوا عَلى أَنْهارِ الْجَنَّةِ ثُمَّ قيلَ يا أَهْلَ الْجَنَّةِ أَفيضُوا عَلَيْهِمْ فَيَنْبُتُونَ نَباتَ الْحِبَّةِ تَكُونُ في حَميلِ السَّيْلِ » « 1 »
جهنميان كه در جهنم ماندنى هستند ، نمىميرند و زنده نمىشوند . اما كسانى كه به ظاهر گناهانشان وارد آتش شدهاند خداوند آنان را مىميراند تا وقتى زغال مىشوند ، آنگاه خدا به آنان اجازه شفاعت مىدهد . آنان را گروه گروه به كنار نهرهاى بهشتى مىآورند و سپس به بهشتيان گفته مىشود آب بر آنهابريزيد ، و آنان چون دانهاى كه در محل گذر سيل باشد مىرويند .
537 « امّا بَعْدُ ، الا ايُّهَا النّاسُ فَانَّما انَا بَشَرٌ يُوشَكُ أنْ يَأتِىَ رَسُولُ رِبِّى فَاجِيبَ وَ انَا تارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ : اوَّلُهُما كِتابَ الّلهِ فِيهِ الْهُدى وَ النُّورُ مَنِ اسْتَمْسَكَ بِهِ وَ أخَذَ بِهِ كانَ عَلَى الْهُدى وَ مَنْ أخْطَأَهُ ضَلَّ فَخُذُوا بِكِتابِ الّلهِ تعالى وَ اسْتَمْسَكُوا بِهِ . وَ أهْلُ بَيْتِى ، اذَكِّرُكُمُ الّلهَ فِى أهْلِ بَيْتِى اذَكِّرُكُمُ الّلهَ فِى أهْلِ بَيْتِى » « 2 »
اما بعد ، اى مردم ، من انسانى هستم كه نزديك است فرستاده پروردگارم بيايد و من اجابتش كنم . در بين شما دو ثقل به جاى مىنهم ، اولين آن دو كتاب خداست كه آن مايه هدايت بوده و نورى است كه هركس آن را بگيرد و به آن چنگ زند هدايت يافته است و هر كه آن را رها سازد ، گمراه شده است .
پس كتاب خدا رابگيريد و به آن متمسك شويد و نيز خاندانم را ، در مورد خاندانم خدا را به ياد شما مىآورم ، در مورد خاندانم خدا را به ياد شما مىآورم .
538 « أَما بَعْدُ فَإِنَّ الدُّنْيا خَضِرَةٌ حُلْوَةُ وَإِنَّ اللَّهَ مُسْتَخْلِفَكُمْ فيها فَناظِرٌ كَيْفَ تَعْمَلُونَ فَاتَّقُوا
هامش
( 1 ) - جامع الصغير ، 1 ، 242 .
( 2 ) - جامع الصغير ، 1 ، 244 .