تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 243

مساهمون:

ص٢٤٣

پذيرش نصيحت و نقد

ديگر از حقوق رعيت حقّ نصيحت و خيرخواهى است . حاكم در هرحدى كه باشد چه بسا مرتكب اشتباه شود و خطا كند ، فرمان ناصواب صادر نمايد و يا عمل ناشايستى انجام دهد . بر مردم لازم است حاكم را نصيحت كنند و شاهد سقوط او نشوند . حضرت امير عليه السلام با اينكه از مقام عصمت برخوردارند و از هرگونه خطا و اشتباه و لغزشى ايمن هستند و قدرت روحانى و مقام علمى و در نتيجه عنايت پروردگار همواره او را از افتادن در دام هوسها يارى مىدهد ، ولى با اين وصف به مردم مىفرمايد از نصيحت وى كوتاهى نكنند . « وَامّا حقّى عَلَيْكُمْ فَالْوَفاءُ بِالبَيْعَةِ والنَّصيحَةُ فِي المَشْهَدِ وَالْمَغيْبِ » . « 1 » حقّ من برشما اين است كه در بيعت خود با من وفادار باشيد و در آشكار و نهان نصيحت و خيرخواهى مرا از دست ندهيد . آن حضرت در پى جنگ جمل از مردم درخواست مىكند كه از خيرخواهى وى و نصيحت بىغرض او كوتاهى نكنند . « فَاعينُونى بِمُناصَحَةٍ خَلِيَّةٍ مِنَ الغِشِّ ، سَليمَةٍ مِنَ الرَّيْبِ » . « 2 » مرا با خيرخواهى خالصانه و به دور از هرگونه ترديد يارى كنيد .
هامش
( 1 ) - نهج‌البلاغه ، خطبه 34 . ( 2 ) - نهج‌البلاغه ، خطبه 118 .