( 7 ) نامه به آية اللَّه محمدى رى شهرى ( 5 )
بسمه تعالى
السلام على الاخ العزيز و نور عينى الرمده و سرور نفسى الكمدة ، الفاضل الدّين النبيل و المحصل الشريف الاصيل ابى الفضائل مرضية السجايا و محمودة الخصائل الشيخ محمد المحمدى دام مجده و عزه و الرحمة و الرضوان .
نامه مبارك تقبيل و وضع بر اعين شد . مراحمتان مسرورم كرد و الطافتان محبورم ساخت . اميد آن كه آن باشيد كه اسلام خواهد و آن شويد كه نيكان شدند . و لدى التوجه الى الملأ الاعلى و الفناء عن هذه الدنية الادنى دستم بگيريد و از اين مزبله حياة مادى و افكار آلوده به اجتماع بيرون كشيد و حجابها از دلم با نام دعواتِ دلهاى شب عقب زنيد ؛ گرچه حجاب نور باشد . و معروض داريد كه رحمم كنند و از ورطه اشتغال به غير الهم در آورند و مجنون خويش كنند و دلم شست و شو دهند و را هم بنمايند ، به سيرم وادارند و به عنفم برانند و با تازيانه تأديبم بزنند و فلكم كنند . باشد چشم بگشايم و بيدار شوم و به فكر الفباى انسانيت ، پس از پيرى بيفتم و از نو معركه گيرم ؛ شايد به دنبال آنان كه قصب السبق « 1 » ربودند بدوم : « أَسْرَحَ إِلَيْكَ فِى مَيَادِينِ السَّابِقِينَ وَ أَشْتَاقَ إِلَى قُرْبِكَ فِى الْمُشْتَاقِينَ وَ أَدْنُوَ مِنْكَ دُنُوَّ الْمُخْلَصِين » . آه كه آنان يافتند و به سوى هدف تافتند و من ناچيز محروم ماندم . فواها لها لما سوّلت لها ظنونها
هامش
( 1 ) . قصب السبق آن نى كه چون سوارى به منتهى رسد آن را بردارد تا نشان آن باشد كه پيشى گرفته است .