عضويت روحانيون در شوراها
آنچه تاكنون به نظر ما رسيده ، اين است كه يك روحانى هم در بين افراد شورا باشد تا در شورا شركت كند كه در بعد اسلامى نظر بدهد . البته همه روحانيون يكنواخت نيستند ؛ بعضى از آنها فقط لباس دارند و اخلاق و روحانيت اسلامى را ندارند . و اگر روحانى در محل نبود ، مىتوانند از شهرهاى نزديك روستا ، حتى براى هفتهاى يك بار بياورند . فعلًا در حوزه طلبه و روحانى زيادى نيست ؛ و الا مىگفتيم براى هر روستا يك طلبه و روحانى از حوزه برود ، تا بنا به خواست شما به مردم جهت داده شود و مردم هم راه صحيح اقتصادى و دنيويشان را پيدا كنند و جلو بروند و هم از حيث احكام اسلام و برنامههاى اسلام انحرافى پيدا نشود . بنا بر اين ، يك روحانى ، و لو اين كه هر چند وقت يك بار ، بايد حتماً در شورا باشد . پس ، نتيجه اين كه افراد مؤمن و متعهد و مسؤول بايد انتخاب شود .
مسألهء ديگرى كه به نظر مىرسد ، اين است كه شوراها را تا مدتى موقت قرار دهند ؛ مثلًا براى هر شش ماه يا چند مدتى اعضاى شورا تغيير كند و يك فردى را به عنوان دبير و منشى تعيين كنند تا كارهاى دفترى شورا را انجام دهد و كارهاى خلاف شرع و اخلاقى كه از اعضاى شورا سر مىزند ، كنترل نمايند و بعد در هر مدتى جلسهاى را تشكيل بدهند و به كسانى كه از آنها كارهاى خلاف صادر شده بگويند كه اين فرد لايق عضويت در شورا نيست .
شوراهاى روستايى و لايحه آن در مجلس
آية اللَّه مشكينى سپس در مورد شوراها و جنبههاى اجرايى و قانون گذارى آن ادامه دادند : مسأله اين كه شوراها را قوه مقننه قرار بدهيد ، مسأله مشكلى است ؛ براى اين كه هر قوه مقننه يك قوه مجريه لازم دارد كه در اين صورت بايد افراد ديگرى نيز براى اجراى كارها انتخاب شوند كه اين بحث به لحاظ اين كه در قانون اساسى است ، بايد مجلس انجام بدهد . در قانون اساسى در اطراف هر اصلى از قانون اساسى بايد يك