35 . درس اخلاق حضرت آية اللَّه مشكينى
حمد بيكران و سپاس و درود خداى بزرگ را كه آفرينندهء جهان هستى است ، جهان پهناور را از كتم عدم به وجود آورد و از نبود ، بود كرد . از ميان موجودات زنده صاحبان عقل و خرد را بر ديگران امتياز خاصى داد و از ميان زندههاى داراى عقل و خرد انسان را انتخاب فرمود و انسان را بهترين موجودات جهان قرار داد و سپاس او را كه ما را جزء انسانها قرار داد ؛ هدفى داشت از خلقت انسانها . و آن ، اين بود كه ابتدا خود را براى آنها معرفى كند و خود را بر دل آنها عرضه بدارد . برنامهاى براى حيات موقت آنها در دنيا تنظيم كند ، و به وسيله بهترين فرشتگان و مرسلين آن را بر آنها عرضه دارد ، و آنان كه تقبل كردند و پذيرفتند و آن را اجرا كردند ، آنان را سعادتمند كند و از اين جهان موقت با ثمرههاى شايسته به جهان ابديت ببرد و در آنجا ، در محلى كه قبل از خلقتشان براى آنها مهيا كرده است ، به نام خانه هميشگى ، در آنجا جايشان دهد .
وه ! چه بزرگ هدفى از خلقت جهان و چه سعادت عظيمى در آفرينش ما براى ما منظور داشته است . سپاس او را كه چنين نعمتى را براى ما فراهم كرده . سپس درود ما و سلام ما به روان پاك انبيا و مرسلين و رابطين . . . اللَّه و خلق ، و سپس درود ما به روان كسانى كه در اين هدف مقدس و در اين هدف عظيم ، انبيا را با خون خود يارى كردند