نظير اين دو رسالت را ما نيز به عهده داريم ، در رسالت تكوينى بايد به بازسازى اين كشور ويران شده بپردازيم و همه قشرها اعم از روحانى و دانشجو و ديگران دست به دست هم دهند و براى نوسازى كشور قيام كنند . و در رسالت تشريعى لازم است قلوب و عقول را حيات دوباره ببخشيم و ساختار فكرى اين ملت را كه حكومت جور از بين برده بود با مفاهيم اسلام و قرآن كريم ترميم نماييم .
امروزه با تولد انقلاب اسلامى ، در حقيقت ، اسلام در جهان متولد شده است .
نهضت ما رنسانس اسلامى است و خداوند در كشور اسلام و مهد تشيع چنين نعمتى را به ما ارزانى داشته است .
در اينجاست كه ما نياز به خودشناسى داريم ، اگر انسان خود را ، و صلاح و فساد خود را نشناسد ، چگونه مىتواند مهار ديگران را در دست گيرد ؟
كسى خدمت امام زين العابدين عليه السلام آمد و از ايشان اندرزى خواست ، حضرت مطلبى فرمودند . او ديگر بار خواهش كرد ، امام سخن ديگرى القا نمودند ؛ اما وقتى او براى بار سوم تقاضاى پند و نصيحت نمود ، امام فرمودند : اينها را كه گفتم عمل كن ، آن گاه به محضر ما بيا .
پيامبر اسلام با تعاليم روحبخش خويش از اعراب بدوى آن زمان انسانهايى ساخته بود كه ما در عصر پيشرفت علم و صنعت به وجود آنها مىباليم . افرادى چون سلمان و ابوذر و مقداد و اويس قرنى در اين مكتب پرورش يافته و از چنين چشمه زلالى سيراب گشتهاند . اى كاش در درس و بحث ما نيز چنين تعاليمى به طور چشمگير وجود داشت و در حوزه و دانشگاه نيز اصول اخلاقى و تعاليم انسانى اسلام بيشتر تأكيد مىشد !
به عمرى يك نفس با ما چو بنشينند برخيزند * نهال شوق اندر دل چو برخيزند بنشانند
اين شعر از آن اشعارى است كه من فوق العاده دوست دارم و هر چند اشعار زيادى نمىدانم ، ولى به ارزش اين اشعار در بيان حقايق مورد نظر دقيقاً واقفم .