6 . اخلاق اسلامى ( تهذيب نفس )
مؤمنين جسم خاكى را مانند قفسى مىشمارند كه مانع عروج روح آسمانى انسان است .
بحث را با جملهاى نغز و پر محتوا از على عليه السلام آغاز مىكنيم كه اشاره به دو صفت از صفات حيوانى انسان دارد . ائمه - عليهم الصلاة و السلام - هيچ گاه در مورد حوادث يا امراضى كه انسان را مىكشد و باعث مرگ آدمى است ، تعبير موبق و يا مهلك را به كار نمىبرند ؛ اما در لسان ائمه به گناهانى كه باعث سقوط مراتب انسانى مىشود ، مهلكات و يا موبقات اطلاق مىشود .
واقعيت نيز همين است . مرگ انسانى مهلك نيست ، حيات است ، تبدّل دار است ، « الانتقال من دار الى دار اخرى » است ، نقل مكان است از خانهاى به خانه ديگر . حتى ، به تعبير برتر ، « الانتقال من النقص الى الكمال » و « من الانحطاط الى الارتفاع » و « من التوقيت الى الدوام » است . با مرگ از نقص به سوى كمال و از پستى به سوى بلندى و از محدوديت به سوى دوام حركت مىكنيم . مرگ مهلك نيست ، كمال انسان است و از مهمترين سعادات به شمار مىرود . آنچه مهلك است و باعث هلاكت انسان مىشود ، سقوط اخلاقى انسان است ، واقع شدن انسان در ورطهء گناهان است . براى انسان فهم پليدى گناه ممكن نيست و تا وقتى حجاب دنيا بر پيكر روح انسان قرار دارد ، ميزان سقوط اخلاقى انسانها در اثر گناه ، روشن و هويدا نيست ، اما هنگامى كه عالم قيامت