چرا عدهاى از انسانهاى عصر حاضر اهل دوزخ هستند ، ولى در زمان حضرت مهدى عليه السلام همه اهل بهشت و رضوان خواهند بود ؟
* اين سؤال ناشى از بى اطلاعى از اوضاع و احوال حكومت اسلامى در زمان حضرت مهدى عليه السلام است و كسى كه اين سؤال را نموده ، گمان كرده است كه در عصر ظهور امام زمان عليه السلام راه انجام همه حسنات براى انسان باز و بالعكس ، دست انسان در انجام گناهان بسته خواهد بود ؛ يعنى آنان همه سلمان و ابوذر مىشوند و بهشت را بىچون و چرا كسب مىكنند ، ولى ما كه توفيق حضور در آن عصر نورانى را نداريم ، از اصحاب دوزخ خواهيم بود .
به زعم ما اين گمان اشتباه و اين تصور خطاست . در متون روايات وارد شده است كه كسى كه با جوّ فساد مبارزه كند ، گناهان را ترك نمايد و به واجبات عمل كند ، رتبهاش ده برابر كسى است كه در عصر حضرت مهدى عليه السلام پشت سر آن حضرت بايستد و نماز جماعت بخواند ؛ زيرا در آن دوران ، جوان جايى را براى انجام گناه نمىيابد . از اين رو ، مجبور است به مسجد و محراب رو آورد . خداوند موانعى را بر سر راه ما قرار داده است كه مىتوانيم با پشت سر گذاردن آنها به تحصيل مقامات عالى معنوى دست يابيم ، ولى در عصر حضرت مهدى عليه السلام چنين موانعى موجود نيست . از اين رو ، انجام عادات و ترك محرمات در زمانى كه موانع بسيارى در مقابل ماست ، از ارزش والاترى برخوردار خواهد بود .
علت چيست كه عدهاى هر چه روضه خوانده مىشود و از مصائب اهل بيت ياد مىشود ، قلبشان متأثر نمىشود و اشكشان جارى نمىگردد ؟ براى رفع اين عارضه چه بايد كرد ؟
* خداوند ذات و سرشت انسانها را يكسان نيافريده و آنان را مختلف خلق كرده است . بعضى آن قدر رقيق القلب هستند كه با اندك مصيبتى گريه مىكنند و بعض ديگر اين طور نيستند و از بزرگترين مصائب عالم هيچ متأثر نمىشوند . خداوند نيز انسان را به خاطر گريه نكردن مؤاخذه نمىكند . اما چنان كه مواظب حال خود باشيد و
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 157
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٥٧