شيخ بهايى در اين شعر چه زيبا مىفرمايد :
الى كم كالبهائم انت هايم * و فى وقت الغنائم انت نائم
اى انسان تا كى مانند بهايم ولگردى مىكنى ؟ و تا چند نسبت به اعمال و رفتار خود مراقبت نمىكنى ؟ مگر تو در زمرهء بهايم هستى ؟
مبادا هنگام توشه بردارى خواب باشى و عمر گرانبهايت بيهوده تلف شود ! ثلث آخر شب - كه دوستان خدا در خانه او را مىزنند - از خواب برخيزيد و اين وقت از شب را غنيمت بدانيد .
شهيد اول - رحمة اللَّه تعالى عليه - يك سال شبها تا به صبح نخوابيد و گفت من مىخواهم شب قدر را در بين اين شبها بيابم و از خداوند حاجت بطلبم و موفق شد به حاجت خويش برسد و حاجتش را چنين عرضه داشت كه : پروردگارا ، من چيزى ندارم كه در راه تو هديه كنم ، جز اين جان ناقابلم ، توفيق شهادت در راه خودت را نصيب من بفرما و عاقبت نيز شهيد شد .
از مرحوم شيخ محمد تقى مجلسى ، پدر مرحوم محمد باقر مجلسى صاحب بحار الأنوار ، نقل مىكنند كه نزديك اذان صبح آخر نماز شب او بود . مشغول دعاى قنوت وتر بود و با خداى خويش چنين مناجات مىكرد :
هَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِكَ مِنَ النَّارِ ؛
اين مقام كسى است كه از آتش جهنم به تو پناه آورده است .
خود قنوت عظمت بسيارى دارد ؛ به گونهاى كه در روايت آمده است :
أَطْوَلُكُمْ قُنُوتاً فِى دَارِ الدُّنْيَا أَطْوَلُكُمْ رَاحَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِى الْمَوْقِف ؛
هر كدام از شما در دنيا قنوتش طولانىتر باشد ، در قيامت آسايش طولانىتر دارد .
جمله معروف « هَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِكَ مِنَ النَّارِ » در قنوت نماز وتر نيز مطلب مهمى است كه سفارش شده است انسان هفت مرتبه آن را تكرار كند و با خالق خويش چنين