تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كشكول حكمت (فارسى) — صفحة 249

مساهمون:

ص٢٤٩

عوالم غير هذا العالم

« أَفَعَيِينَا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِى لَبْسٍ مّنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ » . « 1 » قال الإمام الباقر عليه السلام : يا جابر ، تأويل الآية : إنّ اللَّه عز و جل إذا أفنى هذا الخلق و هذا العالم و سكن أهلُ الجنّة الجنّة ، و أهلُ النار النار جدّد اللَّه عز و جل عالماً غير هذا العالم و جدّد عالماً من غير فحولة و لا إناث ، يعبدونه و يوحّدونه و يخلق لهم أرضاً غير هذه الأرض تحملهم ، و سماء غير هذه الأسماء تظلّهم ، لعلّك ترى أنّ اللَّه عز و جل إنّما خلق هذا العالم الواحد ! أو ترى أنّ
هامش
- مىكند . آن را مىنوشم و حرام نمىكنم . - نزديك‌ترين فرد شما به من فرداى قيامت ، كسى است كه راستگوترين و در امانت امين باشد و به عهد خود وفا كند . نيز خوش اخلاق‌ترين افراد بوده ، بيش از همه به مردمان نزديك ( مردمدار ) باشد . - كسى پرسيد : دورانديشى و محكم‌كارى يعنى چه ؟ فرمود : با صاحب نظران مشورت كنى و از آنان اطاعت نمايى . - كسى دربارهء جماعت امّت پرسيد . فرمود : جماعت امّتم اهل حق‌اند ، گرچه اندك باشند . - هر كه به شما نيكى كرد ، جبران و تلافى كنيد . اگر عملًا نمىتوانيد ، با زبان تشكر نماييد . تشكر كردن گونه‌اى پاداش است . - در نُه مورد امّتم بازخواست نمىشوند : اشتباه كنند ؛ فراموش نمايند ؛ بر كارى مجبور گردند ؛ موردى كه نمىدانند ؛ جايىكه طاقت فرساست و توان ندارند ؛ اگر ناچار شوند ؛ ( در دل ) حسادت ورزند ؛ فال بد بزنند ؛ دربارهء مردمان فكر بد كنند ، البتّه تا وقتى به زبان نياورند . - خدا به منظور برآورده كردن نيازهاى مردمان ، گروهى از بندگانش را آفريد . اينان به كار خير رغبت و گرايش داشته ، نيكى و خوبى به ديگران را موجب سربلندى و والايى مىدانند . خداوند صفات و اخلاق پسنديده را دوست دارد . - خدا بندگانى دارد كه مردمان هنگام نياز بدانان پناه مىآورند . اينان روز قيامت از عذاب خدا ايمن‌اند . - بر مردم زمانى مىآيد كه همگان در آن روزگار چونان گرگ‌اند ! هر كه گرگ نباشد ، گرگان او را مىدرند و مىخورند . - خردمندترين مردم ، كسى است كه پروردگارش را شناخت و از او اطاعت كرد . دشمنش ( شيطان ) را شناخت و از فرمان وى سرپيچى كرد . سراى اقامت خويش ( آخرت ) را شناخت و آن را [ با اعمال نيك ] آراست . دانست از دنيا زود كوچ مىكند ، پس براى سفر آخرت زاد و توشه فراهم كرد ( بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 179 ) . ( 1 ) . « مگر از آفرينش نخست خود به تنگ آمديم ؟ نه ، بلكه آدميان از آفرينش جديد ترديد دارند » ( سورهء ق ، آيهء 15 ) .