ثمّ ذكر للحسن و هو صائم فصنعها له ، فلمّا أراد أن يفطر قربها إليه ، فوقف سائل بالباب ، فقال : يا بنيّ احملها إليه ، لا نقرء في صحيفتنا غداً :
« أَذْهَبْتُمْ طَيّبتِكُمْ فِى حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَ اسْتَمْتَعْتُم بِهَا » « 1 » . « 2 »
قربانى در منى
قال الإمام الصادق عليه السلام :
ضحّى رسول اللَّه بكبشين ذبح واحداً بيده و قال : اللّهمّ هذا عنّى و عمّن لم يضحّ من أهل بيتى و ذبح الآخر و قال : اللّهمّ هذا عنّى و عمّن لم يضحّ من امّتى .
« 3 »
ضحىّ : قربانى كرد ؛ كبش : قوچ .
منام النبيّ صلى الله عليه و آله
الرسول الأعظم صلى الله عليه و آله :
صلّى الصبح ثمّ التفت إلى أصحابه ، قال : رأيت عمّي ، حمزة و أخي جعفر و بين أيديهما طبق من نبق ، فأكلا فتحوّل عنباً فأكلا فتحوّل رطباً ، فقلت : بأبى أنتما أيّ الأعمال أفضل ؟ قالا : وجدناه الصلاة عليك ، و سقى الماء و حبّ عليّ عليه السلام .
« 4 »
هامش
( 1 ) . سورهء احقاف ، آيهء 20 .
( 2 ) . مصباح الانوار : به ما خبر رسيده كه على عليه السلام جگر كباب شده و نان نرم ميل داشت . سالى گذشت و ميل بدان داشت ، سپس در حالى كه روزه بود ، به امام حسن گفت ، كه برايش فراهم آورد . وقتى امام على خواست افطار كند ، غذا را نزدشان آورد ، امّا گدايى بر در خانه آمد . امام فرمود : فرزندم ! غذا را برايش ببر ، تا فرداى قيامت در نامهء اعمال خويش نخوانيم : « از لذتهاى زندگى دنياى خود استفاده كرديد و از آن بهره گرفتيد » ( شرح الأخبار ، ج 2 ، ص 362 ؛ مستدرك سفينة البحار ، ج 9 ، ص 6 ) .
( 3 ) . امام صادق عليه السلام : رسول خدا صلى الله عليه و آله دو قوچ قربانى كرد . يكى را به دست خود كشت و عرض كرد : پروردگارا ! اين از طرف خودم و از طرف كسانى از اهل بيتم است كه قربانى نكردهاند . يكى ديگر را كشت و عرض كرد : پروردگارا ! اين از طرف خودم و از طرف كسانى از امتم است كه قربانى نكردهاند ( من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 489 ) .
( 4 ) . رسول اعظم صلى الله عليه و آله : نماز صبح گزارد ، سپس به يارانش رو كرد و فرمود : در خواب ديدم مقابل عمويم حمزه و برادرم جعفر ، طَبَقى از كُنار ( ميوه سدر ) بود ، خوردند و به انگور تبديل شد . خوردند و به رطب تبديل شد . پرسيدم : پدرم فدايتان باد ! چه عملى بهتر است ؟ گفتند : صلوات بر تو ، آب دادن به تشنگان و دوستى على عليه السلام ( كشف الغمة ، ج 1 ، ص 94 ؛ بحار الأنوار ، ج 71 ، ص 369 ) .