آن نيست .
« ثُمَّ إنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ تُبْعَثُونَ » ؛ « 1 » و سپس شما بشرها همگى در روز قيامت ، برانگيخته مىشويد .
معاد ، جسمانى و روحانى است
مسئلهء 41 . مقتضاى ادلّهء قطعى دربارهء كيفيّت معاد اين است كه جسمانى است و نه روحانى فقط ؛ يعنى : عين انسانى كه در دنيا زندگى كرده و مرتكب كارهاى خوب يا بد شده ، در روز قيامت ، عود خواهد كرد ؛ و با توجّه به اينكه به واسطهء مرگ ، ميان روح و بدن جدايى مىافتد و روح در عالم برزخْ محفوظ مانده و جسم در ميان زمينْ متلاشى و گم مىگردد ، مفهوم معاد جسمانى اين است كه در روز قيامت ، اجزاى بدن اجتماع و تشكّل يافته ، به وسيلهء ارتباطش با روح خود ، حيات جديدى پيدا مىكند ؛ « وَ إذا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ » ؛ « 2 » هنگامى كه در روز قيامت ، روانها با بدنهاى خود جفت شوند .
« بَلى قادِرينَ عَلى أنْ نُسَوِّيَ بَنانَهُ » ؛ « 3 » آرى ما توانا هستيم سرانگشتان وى را نيز بسازيم .
شكّ و ترديد در اصول عقايد ، بايد فوراً تعقيب و ازاله شود
مسئلهء 42 . مستفاد از ادلّه اين است كه : اگر براى انسانى ، شكّ و ترديدى در وجود خداوند ، در وحدت او ، در مسئلهء رسالت ، در مسئلهء امامت ، در مسئلهء معاد و ديگر مسائلى كه تحصيل اعتقاد در آنها واجب است ، حاصل شود - چه در ابتداى توجه و چه پس از حصول اعتقاد و گذشت مدّتى از آن - واجب عقلى است بلافاصله به تحقيق و جستجوى دليل براى ازالهء شكّ خود بپردازد و عقيدهء خود را جازم و راسخ نمايد .
و بدون ترديد ، در همهء اين موارد ، راه حصول علم و يقين بر روى كلّيّهء طالبان وصول به حق ، گشوده است .
شاهد مطلب ، قضاوت عقل است به اينكه : انسان بايد ضرر احتمالى را دفع كند در صورتى كه عظيم و يا اخروى باشد .
هامش
( 1 ) . سورهء مؤمنون ، آيهء 16 .
( 2 ) . سورهء تكوير ، آيهء 7 .
( 3 ) . سورهء قيامة ، آيهء 4 .