فصل هفتم : در ارتداد است
1 . مرتد ( كسى كه پس از قبول اسلام ، كافر شود ) بر دو قسم است : مرتدّ فطرى ، مرتدّ ملّى .
فطرى ، كسى است [ كه ] از ابتدا مسلمانزاده بوده [ و ] سپس كافر شود ؛ [ و ] ملّى ، كسى است از كفر به سوى اسلام گرويده بوده ، دوباره كافر گردد .
2 . دربارهء مرتدّ فطرى ، به مجرّد ارتداد ، احكام زير ثابت مىشود :
الف - كشتن او واجب است .
ب - تركه و اموالش بين وارثهاى مسلمان تقسيم مىشود .
ج - عيالش از حين ارتداد او عدّهء وفات نگه داشته ، سپس با ديگران شوهر كند .
3 . توبهء مرتدّ فطرى ، راجع به اسلام نوين او قبول است ، كه پس از توبه بدنش پاك ، فرايض مذهبى از او صحيح ، ازدواجش با زنهاى مسلمان جايز ، اموالى كه تحصيل كند محترم و پس از مرگش مراسم مذهبى اسلام دربارهء وى اجرا مىشود ؛ ولى اموال قبل از ردّهاش برنگشته ، مجازات قتلش نيز ساقط نمىشود ، چنانچه ازدواجش با زن اوّلى هم محلّ اشكال است .
4 . كسى كه در حال غضب ، كلمهء كفر و ردّه بر زبانش جارى كند ، در صورتى كه حالت غضب ، مانع از توجّه به معنا باشد ، مرتد نمىشود .
5 . مرتدّ ملى را بايد حاكم ، وادار به توبه كرده ، مدّتى مهلت دهد ؛ اگر توبه كند ، اموال و عيالش را متصرّف مىشود ، والّا محكوم به قتل خواهد بود .