7 . اگر كسى بگويد : اهل فلان ده ، يا فلان محلّه ، همه زناكارند ، به عدد افراد آن ده يا محلّه ، مستحقّ مجازات قذف مىشود ، كه اگر مثلًا صد نفر باشند ، هشت هزار تازيانه بر او ثابت مىشود .
8 . قذف كردن و فحش دادن ، جزء حقّ الناس ؛ و شخص قذف شده ، نسبت به قاذف ، ذى حق مىشود ؛ پس مخيّر است بين اينكه در نزد حاكم ، ثابت كرده ، استيفاى حق كند و بين اينكه ببخشد ؛ و چنانچه استيفا نكرده بميرد ، حقّ مزبور ، به وارثش منتقل مىشود .
9 . كسى كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله يا يكى از چهارده معصوم عليهم السلام را فحش دهد ، بر شنوندهء آن جايز است در صورتى كه ترسى از جان خود نداشته باشد ، او را بكشد .
10 . هر كس ادّعاى پيغمبرى كند ، بر مردم واجب است در صورت قدرت ، او را به قتل رسانند .
11 . مكروه است در تربيت بچّه ، بيشتر از ده مرتبه ، چوب به او زده شود .
12 . هر كس واجبى از واجبات الهى را ترك كند ، يا حرامى از محرّمات را مرتكب شود ، بايد حاكم بر حسب حال شخص و صلاح وقت ، او را با چندين تازيانه ، تأديب كند ؛ و اين نحوهء مجازات را « تعزير » مىنامند . تعزير ، از مقدار حد ، بايد تجاوز نكند ، بلكه كمتر باشد .
نوشتارهاى فقهى (فارسى) — صفحة 232
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٣٢