فصل سوم : در قذف است
1 . قذف ( نسبت زنا يا لواط به مسلمانى بالغ و عفيف دادن ) از گناهان بزرگ [ بوده ] و حدّ و مجازات آن 80 تازيانه است كه از روى لباس ، بر بدن وى زده ، سپس بر مردم معرّفى شود كه اعتماد بر گفتارش نكنند .
2 . اگر كسى يقين دارد كه فلانى ، مرتكب عمل زنا يا لواط شده ، در صورتى كه صاحب عمل ، مخفى مىدارد ، قذفش حرام است .
3 . اگر كسى به فرزندش كه ابتدا اعتراف به فرزندى او كرده ، بگويد : از من نيستى ؛ مجازات قذف را مستحق مىشود . زيرا با آن كلام ، نسبت زنا به مادر او داده است .
4 . اگر كسى به بچّهء مردم بگويد : ولد الزنايى ؛ يا : پدرت از تو خبر ندارد ؛ يا بگويد :
مادرت تو را از جايى ديگر آورده ، و نظاير اينها ؛ گوينده ، قاذف حساب شده ، مستحقّ هشتاد تازيانه است ؛ و در اين صورت ، شاكى و طرف دعوى ، مادر آن بچّه است .
5 . غير از نسبت زنا و لواط ، فحشهاى ديگر ، مجازاتى معيّن ندارد ؛ ولى گفتن هر فحشى به شخص مسلمان - مانند : ديّوث ، حرامزاده ، فاسق ، دروغگو ، سگ ، خوك ، شرابخوار ، حرامخوار ، پست فطرت ، پيس ، كافر ، زنديق ، قوّاد و امثال اينها - گناه است و گوينده را بايد در صورت مطالبهء طرف ، تعزير كرد .
6 . فحش دادن به بچّهها و ديوانگان ، حتّى بچّهء خود انسان نيز ممنوع است ؛ و مجازات آن ، به نظر حاكم است .