تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نوشتارهاى فقهى (فارسى) — صفحة 103

مساهمون:

ص١٠٣
جاهل به مسايل دينى را خلاف واقع بياموزد . 116 . راه دادن كفّار و يهود و نصارا در مساجد مسلمين ( عَلَى الأحوط ) . 117 . جلوگيرى از مازاد مقدار حاجت از آب‌هاى مباح . 118 . خوددارى از پرداخت حقوق مردم با قدرت به پرداخت آن . 119 . جاسوسى عليه مسلمين . 120 . استعمال دَف و نى و تار و طنبور و ويلون و پيانو و غيره از آلات طَرَب . 121 . هتك حرمت كعبهء معظّمه به هر گفتار و كردارى كه در نزد عرف ، بىاحترامى حساب شود . 122 . ترك احرام عمره و حجّ واجب كه سبب بطلان عمل شود . 123 . تراشيدن ريش و يا از ته زدن مو ، به طورىكه بشره پيدا شود عَلَى الأحوط . 124 . تسخير ارواح با ايمان و اجنّهء مؤمن . 125 . ترك يارى مظلومين در صورت قدرت . 126 . نفاق ، دو رويى ، [ و ] دو زبانى . 127 . آزار خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله به واسطهء انجام عمل‌هاى حرام و ترك عمل‌هاى واجب . 128 . مخالفت با رهبر شرعى مسلمين به واسطهء تخلّف از فرامين مولوى و قوانين كشورى . 129 . به دروغْ خواب ساختن و نقل كردن . 130 . گدايى بدون احتياج عَلَى الأحوط . 131 . اعمال صفت بُخل به ترك انفاقات واجبه . 132 . اعمال صفت حسد و اضرار بر مؤمنِ محسود به گفتار يا كردار . 133 . احتكار طعام و غير آن ، به شرايطى كه در فقه بيان شد . 134 . ناشزه شدن زن ؛ يعنى سرباز زدن از وظايف شرعى و قانونى خوب به سبب تمرّد . 135 . ناشزه شدن مرد ؛ به معناى تخلّف كردن از وظايف و حقوق زن كه اسلام بر او واجب كرده ، مانند : دادنِ نفقه و معاشرت به معروف .