فصل دوم : استخاره
در ميان ملت ما ، استخاره متداول است . عدهاى ، براى هر كارى و هر تصميمى ، متوسل به استخاره مىشوند . گاهى به جهت عدم توجه ، استخارهء بىمورد مىكنند يا استخاره را وسيلهء ارتكاب امر باطل يا شرّى قرار مىدهند . لذا بايد عرض كنيم : اولين قدم ، در راه بدست آوردن مصلحت كار و خير و صلاح بودن عاقبت آن ، فهميدن حكم شرعى آن است ، كه حلال است و حرام نيست ؛ و گرنه هيچ استخاره و دعا و تصدقى كار حرام را خوب و ثمربخش نمىكند . كار حرام شوم است و بدعاقبت ، گرچه احيانا نفع دنيوى هم داشته باشد . قدم بعدى ، مشورت با نيكان و خردمندان و متخصصين است . اگر اتفاقا راه حلى بدست نيامد ، استخاره مانعى ندارد ؛ زيرا حداقل ، شك و ترديد را بر طرف مىكند .
استخاره ، از جنبهء شرعى چند قسم است :
1 - به خداوند متوجه شوى و با زبان و قلب هدايت و كمك بخواهى . سپس ، خير و صلاح و محافظت از شر و فساد را طلب كنى . در احاديث معتبر آمده است كه اگر انسان ، در هر كار مشكل و سختى ، براستى متوجه حق تعالى شود و از او بخواهد ، حضرتش راه حل را به قلب او الهام مىكند .
2 - پس ازيك نماز واجب ، سجده كنى و در سجده ، صد بار از خدا طلب خير نمايىو بعد صلوات بر محمد و آل او فرستى و آنها را شفيع قرار دهى . سپس هر طرف كار را كه خدا به قلبت الهام فرمود ، عمل كنى .
3 - در مسجد خلوت يا جاى خلوتى ، دو ركعت نماز به عنوان نماز استخاره بجا آورى و پس از نماز ، از خداوند صلاح و خير طلب نمايى ، سپس دربارهء كار خود تصميم بگيرى .