الْأَسْحارِ وَ أَوْرَقَتِ الْأَشْجارُ وَ أَيْنَعَتِ الْأَثْمارُ وَ اخْتَلَفَ سحر طلوع مىكنند و درختان برگ مىآورند و ميوهها مىرسند و شب و روز اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ غَرَّدَتِ الْأَطْيارُ ، اللَّهُمَّ انْفَعْنا بِحُبِّهِ وَاحْشُرْنا در پى هم مىآيند و مىروند و پرندگان آواز مىخوانند . خدايا ما را از محبّتمان به او سود ده فى زُمْرَتِهِ وَ تَحْتَ لِوآئِهِ ، إِلهَ الْحَقِّ امينَ رَبَّ الْعالَمينَ .
و مارا در زمرهء او و زير پرچم او محشور گردان ، اى خداى حق ، آمين اى پروردگار جهانيان .
2 - دعاى ندبه ، كه در عدهاى از كتب مزار شيعه نقل شده است ؛ « 1 » و در هر مكانى و هر زمانى ، خاصه در اعياد چهارگانه ( جمعه ، فطر ، اضحى ، غدير ) عرض ادب ، با اين زيارت ، به ساحت قدس حضرتش مطلوب است :
دعاى ندبه
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ ستايش خدايى را كه پروردگار جهانهاست و صلوات خدا بر سرور ما محمد پيامبرش وَ الِهِ وَ سَلَّمَ تَسْليماً ، اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْد عَلى ما جَرى بِهِ و بر خاندان او ؛ و سلامى توأم با اخلاص . خداوندا ، سپاس از آنِ توست به سبب آنچه قَضآؤُكَ فى أَوْلِيآئِكَ الَّذينَ اسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ وَ دينِكَ مشيت تو بر يارانت روا داشته ؛ يارانى كه براى خود و براى دين خود ، مخصوص گردانيدى إِذِ اخْتَرْتَ لَهُمْ جَزيلَ ما عِنْدَكَ مِنَ النَّعيمِ الْمُقْيمِ الَّذى و بزرگترين نعمتهايى را كه نزد تو بود و نابودى در آن لا زَوالَ لَهُ وَ لَااضْمِحْلالَ ، بَعْدَ أَنْ شَرَطْتَ عَلَيْهِمُ الزُّهْدَ فى راه نداشت بديشان كرامت فرمودى ؛ پس از آنكه با ايشان پيمان بستى كه از مراحل
هامش
( 1 ) . مصباح الزائر سيد بن طاوس .