تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 355

مساهمون:

ص٣٥٥
وَ سآءَ عَمَلي ، فَأَعْطِني مِنْ عَفْوِكَ بِمِقْدارِ أَمَلي ، وَ لا تُؤاخِذْني و كردارم ناپسند است ؛ تو بخشايش خويش را به اندازهء آرزويم ارزانى دار و مرا به بدترين بِأَسْوَءِ عَمَلي فَإِنَّ كَرَمَكَ يَجِلُّ عَنْ مُجازاةِ الْمُذْنِبينَ ، وَ حِلْمَكَ گناهم مؤاخذه مكن . چون كرمت از حد مجازات گنهكاران برتر است و شكيبائيت يَكْبُرُ عَنْ مُكافاةِ الْمُقَصِّرينَ ، وَ أَنَا يا سَيِّدي عآئِذٌ بِفَضْلِكَ ، بيشتر از آن كه تبهكاران را كيفر دهى . مولاى من ، به بزرگواريت پناهنده‌ام هارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ ، مُتَنَجِزٌّ ما وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ و از خشم تو به لطفت مىگريزم . اميدوار به وعدهء توام كه از كسى كه گمان نيكو بِكَ ظَنّاً ، وَ ما أَنَا يا رَبِّ وَ ما خَطَري ، هَبْني بِفَضْلِكَ ، به تو دارد گذشت نمائى . پروردگارا من كيستم و چه اهميتى دارم ؟ به فضل خود از گناهم درگذر وَ تَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ ، أَيْ رَبِّ جَلِّلْني بِسِتْرِكَ ، وَ اْعفُ عَنْ و به عفو خويش بر من منت گذار . پروردگارا بدى مرا بپوشان و به كرم خود تَوْبيخي بِكَرَمِ وَجْهِكَ ، فَلَوِ اطَّلَعَ الْيَوْمَ عَلى ذَنْبي غَيْرُكَ از توبيخ كردن من در گذر اگر امروز جز تو كسى از گناهم آگاه مىشد ما فَعَلْتُهُ ، وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجيلَ الْعُقُوبَةِ لَاجْتَنَبْتُهُ ، لا لِأَنَّكَ هرگز گناه نمىكردم و اگر از شتاب كيفر ترسى داشتم از آن دورى مىجستم ؛ نه از آن أَهْوَنُ النَّاظِرينَ وَ أَخَفُّ الْمُطُّلِعينَ ، بَلْ لِأَنَّكَ يا رَبَّ خَيْرُ بابت كه تو از ديگر ناظران كم اهميت‌ترى ؛ بلكه بدان سبب كه تو بهترين السَّاتِرينَ ، وَ أَحْكَمُ الْحاكِمينَ ، وَ أَكْرَمُ اْلأكْرَمينَ ، سَتَّارُ پرده‌پوشان و نيكوترين حكمفرمايان و بزرگوارترين بخشندگانى ؛ پوشندهء