وَ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي أَسْئَلُهُ فَيُعْطيني ، وَ إِنْ كُنْتُ بَخيلًا حينَ و ستايش خدايى را كه هرچه از او خواهم مىبخشايد ؛ هر چند ، هنگامى كه او از من وامى طلب كند يَسْتَقْرِضُني ، وَ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي أُناديهِ كُلَّما شِئْتُ لِحاجَتي ، بخل مىورزم . و ستايش خدايى را كه هرگاه بخواهم براى حاجت خود او را ندا كنم ، وَ أَخْلُو بِهِ حَيْثُ شِئْتُ لِسِّري بِغَيْرِ شَفيعٍ فَيَقْضي لي حاجَتي ، و هر جا بخواهم براى راز دلم بدون واسطه با او خلوت كنم و او حاجت مرا برآورد .
وَ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي لا أَدْعُو غَيْرَهُ ، وَ لَوْ دَعَوْتُ غَيْرَهُ لَمْ يَسْتَجِبْ و ستايش خدايى را كه غير او را نخوانم و اگر غير او را بخوانم دعايم را لي دُعآئي ، وَ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي لا أَرْجُو غَيْرَهُ ، وَ لَوْ رَجَوْتُ مستجاب نمىكند و ستايش خدايى را كه جز به دو اميدوار نيستم ؛ چه ، اگر به ديگرى اميد مىبستم غَيْرَهُ لأَخْلَفَ رَجآئي ، وَ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي وَ كَلَني إِلَيْهِ فَأَكْرَمَني ، مرا نااميد مىگرداند . و ستايش خدايى را كه كار مرا بر عهدهء خويش گرفت و عزيزم داشت وَ لَمْ يَكِلْني إِلَى النَّاسِ فَيُهينُوني ، وَ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي تَحَبَّبَ و به مردم وانگذاشت تا مردم خوارم گردانند . و ستايش خدايى را كه مرا به دوستى إِلَيَّ وَ هُوَ غَنِّيٌ عَنّي ، وَ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي يَحْلُمُ عَنّي حَتّى برگزيد ، با آنكه از من بىنياز بود . ستايش خدايى را كهگناهانم را با بردبارى بخشود ، كَأَنّي لا ذَنْبَ لي ، فَرَبّي أَحْمَدُ شَيْءٍ عِنْدي وَ أَحَقُّ بِحَمْدي .
گويى گناهى از من سرنزده . پروردگارم ستودهترين چيز من و سزاوارترين به ستايش من است .
اللَّهُمَّ إِنّي أَجِدُ سُبُلَ الْمَطالِبِ إِلَيْكَ مُشْرَعَةً وَ مَناهِلَ الرَّجآءِ خداوندا ، راه طلب را به سوى تو باز مىبينم و چشمههاى اميد را نزد تو
مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 351
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٥١