اياتِكَ كَريمَةٌ ، اللَّهُمَّ إِنّي أَسْئَلُكَ باياتِكَ كُلِّها . اللَّهُمَّ إِنّي آن گرامى است ؛ خداوندا ، از تو مسئلت دارم به حق تمامى نشانههايت . خداوندا ، از تو أَسْئَلُكَ بِما أَنْتَ فيهِ مِنَ الشَّأْنِ وَ الْجَبَرُوتِ ، وَ أَسْئَلُكَ بِكُلِّ مسئلت دارم به حق آنچه تو را بر آن تسلط و چيرگى است و از تو مسئلت دارم به حق شَأْنٍ وَحْدَهُ وَ جَبَرُوتٍ وَحْدَها . اللَّهُمَّ إِنّي أَسْئَلُكَ بِما هر يك از شايستگى و عظمت تو جداگانه - خداوندا ، از تو مسئلت دارم بدانچه مرا تُجيبُني بِهِ حينَ أَسْئَلُكَ ، فَأَجِبْني يا اللَّهُ . « 1 »
پاسخ مىدهى - هر زمان كه تو را مىخوانم پس دعايم را اجابت فرما يا اللَّه .
پس حاجتهاى خود را بخواه ! اميد است كه به اجابت برسد .
دعاى بزرگ ابو حمزه ثمالى
2 - خواندن « دعاى ابو حمزهء ثُمالى » : بدان كه اين دعا ، دعايى است و الا و ارجمند ، داراى جلالت قدر ، عظمت منزلت ، الفاظى زيبا ، شرح حالى گويا ، ترسيم ورود به محضر حضرت معبود بدون تشريفات ، خلوت ممتد با محبوب بى مثال ، اظهار همه ما فى الضمير و محتواى دل به لحنى زيبا و بيانى گسترده ، اظهار حال با عالم اسرار و نهانها ، استقصاء در شمارش الطاف و احسان او ، اعترافى بس مؤدبانه و خاضعانه به قصور و تقصيرها ، يادآورى مشروح از گذشتهء عمر ، ترسيمى جامع از حالاتِ به دو تكليف ، تصويرى وسيع از آيندهء خود و كيفيت سفر به عالم ابديت و وصول به حضرت معبود .
وه ! چه دعائى ، چه مناجاتى ، چه حضورى ، چه توصيفى از واجد بهترين صفات ، چه شرح حالى ، چه ابراز اميد و آرزوهائى .
اين است معنى پرتوى از امام معصوم ، آشنايى به آداب حضور ، عرفان
هامش
( 1 ) . بحار الانوار / 95 / 94 - 95 . الاقبال / 75 - 78 .