فَنَادَتْهُ الْمَلآئِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّى فِى الْمِحْرَابِ أَنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَى ؛ « 1 » پس فرشتگان ، زكريا را هنگامى كه در محراب نماز ايستاده بود ، ندا كردند كه : همانا خداوند تو را به ولادت يحيى بشارت مىدهد .
حضرت عيسى عليه السلام وقتي به دنيا آمد ، ولادت أو از زنى كه هنوز همسرى براي خويش انتخاب ننموده است ، مايه شگفتى مردم شد . حضرت مريم پاسخ آنان را به خود عيسى - كه در گهواره بود - حواله داد . حضرت عيسى فرمود :
وَأَوْصَانِى بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيّاً ؛ « 2 » خداوند مرا به نماز وزكات تا هر وقت كه زندهام ، دستور داده است .
وچنان كه از آيات مزبور برمىآيد ، نماز در شريعت پيامبران ديگر نيز وجود داشته است . واين خود دلالت بر اهميت نماز دارد .
فرق شريعت ودين
چون از شريعت ودين صحبت به ميان آمد ، لازم است كه فرق ميان اين دو را به طور مختصر بيان نماييم . در قرآن كريم مىخوانيم :
إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ ؛ « 3 » همانا دين در نزد خداوند اسلام است .
يعنى تمام پيامبران براي تبليغ يك دين - كه اسلام است - مبعوث شدهاند ، ولى شريعت چنين نيست ؛ چرا كه شريعتهاى پيامبران با هم تفاوتهايى در كم وزيادى احكام داشته است واگر بخواهيم اين تفاوت را به مثال بيان نماييم ، بايد بگوييم كه دين به مثابه پيكر وشريعت به منزله لباس است . آنچه در طي بعثتهاى مكرر تغيير نموده است ، شريعتها بوده ، ولى دين در عصر تمام انبياى بزرگ الهى ، همان اسلام بوده وتغييرى در آن به وجود نيامده است .
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 39 .
( 2 ) . سورهء مريم ، آيهء 31 .
( 3 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 19 .