و يمن و بركت هستند .
و دوم اصحاب شمال . چه كسانى هستند اصحاب شمال ؟ آنها كه گويى تجسم و تبلور شومى و شقاوتاند .
و سوم پيشگامان در ايمان و سبقتگيران در تقوا . آنها كسانى هستند ( كه حال ايشان واضح است و احتياج به بيان ندارد ) . كسانى هستند كه بعد از ظاهر شدن دين حق در پذيرش آن درنگ نمىكنند و پيشى مىگيرند .
گفته شده : السبِقُونَ دوم تأكيد است .
يا معنى اين باشد : پيشىگيران به ايمان و اطاعت ، پيشىگيرندگان به رحمت الهى و داخل شدن در بهشت هستند ( يعنى السبِقُونَ دوم خبر باشد نه تأكيد ) .
آنها ( سابقون ) مقربان درگاه الهى هستند .
از امير مؤمنان عليه السلام روايت شده كه فرمود : اين دو آيه ( 10 و 11 ) در بارهء من نازل شده است .
زيرا او در ايمان آوردن به رسول خدا صلى الله عليه و آله از همه سبقت گرفت و اوّل كسى بود از مردان كه به پيامبر صلى الله عليه و آله ايمان آورد ، و چنان كه حضرت خديجه هم اوّل زنى بود كه ايمان آورد .
اين آيهء تا آيه 26 دربارهء سابقون است .
آنها ( سابقون مقربون ) در بهشتها و باغهاى پرنعمت خواهند بود .
( آيهء 13 و 14 ) ( ثُلَّةٌ مّنَ الْأَوَّلِينَ * وَقَلِيلٌ مّنَ الْأَخِرِينَ )
تفسير :
گروه انبوهى از پيشينيان ( پيامبران و معصومان گذشته و امّتهاى با ايمان و تقواى آنها ) ؛
و گروه اندكى از پسينيان ( پيامبر اسلام و امّت با ايمان و تقواى او ) .
اين آيه با روايت :
« أنَا أكْثَرُ النّاسِ تَبعاً يَوْمَ الْقِيامَةِ »
، مخالفت ندارد ؛ زيرا ممكن است كه
تفسير روان (فارسى) — صفحة 85
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٨٥