( آيهء 6 ) ( يَوْمَلِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لّيُرَوْاْ أَعْملَهُمْ )
تفسير :
در آن روز مردم به صورت گروههاى گوناگون ( گروهى نورانى و گروهى ظلمانى ) از قبرها به طرف صحنهء حساب برمىآيند تا حساب اعمالشان به آنها نشان داده شود ، و يا از مركز حساب به سوى محل ابدى خود مىروند تا جزا يا تجسّم عينى عملهاى آنها به آنها ارائه شود .
( آيهء 7 و 8 ) ( فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُو * وَ مَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُو )
تفسير :
پس هر كس هموزن ذرهاى ، كار خير انجام دهد پاداش يا تجسّم عينى و خارجى آن را مىبيند .
و هر كس كه هموزن ذرهاى ، كار شرّ و حرام انجام دهد كيفر يا تجسّم خارجى و عينى آن را مىبيند .
روزى حضرت رسول صلى الله عليه و آله اين آيه را خواند . اعرابى حاضر بود گفت : يا رسول اللَّه ، خداى مثقال ذره را اعتبار مىفرمايد و بر آن عقاب مىكند ؟ ! فرمود : بلى . اعرابى ديگر برخاست و گفت :
« واسوأتاه وافضيحتاه
! و هاىهاى گريست . حضرت فرمود : دل اعرابى از ايمان باخبر است . « 1 »
صعصعة بن ناجيه كه جد فرزدق بود ، نزد حضرت رسول صلى الله عليه و آله آمد و گفت : از آنچه بر تو
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ذيل آيهء شريفه و تفسير ابو الفتوح رازى ، ج 12 ، ص 148 با نقل به معنى .