ابن بابويه رحمه الله در كتاب من لا يحضره الفقيه از على بن حمزه روايت نموده كه من خدمت حضرت صادق عليه السلام نشسته بودم . ابو بصير گفت : فدايت شوم ، كدام شب را مىتوان اميد داشت كه ليلة القدر است ؟ فرمود : شب بيست و يكم يا شب بيست و سوم است . . . . « 1 »
( آيهء 4 و 5 ) ( تَنَزَّلُ الْمَللِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبّهِم مّن كُلّ أَمْرٍ * سَلمٌ هِىَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ )
تفسير :
در آن شب فرشتگان و روح - يعنى جبرئيل روح الامين يا موجود شريفى از غير جنس فرشتگان - به اذن پروردگارشان فرود مىآيند به جهت تقدير و تنظيم و تصويب هر امرى از حوادث روى زمين كه از آن شب تا شب قدر آينده رخ مىدهد .
همهء آن شب مردم مشمول سلامت و رحمت خدا هستند و شب سلام كردن فرشتگان به معصوم روى زمين ( امام ) و بندگان صالح است تا طلوع فجر .
هامش
( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 158 .