كه در آنها نوشتههايى استوار و پايدار شامل احكام و معارف مطابق با عقل و غير قابل نسخ است .
[ دين قيّمه چيست ؟ ]
( آيهء 4 ) ( وَ مَا تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتبَ إِلَّا مِنم بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ الْبَيّنَةُ )
تفسير :
و امّا كسانى كه كتاب آسمانى به آنها داده شده - يعنى يهود و نصارا - در پذيرش و عدم پذيرش اسلام اختلاف نكرده و متفرق نشدند مگر پس از آن كه دليل روشن - يعنى پيامبر با معجزه و قرآن - براى آنها آمد و پس از آمدن آن در بارهء پذيرش آن پراكنده و متفرق شدند و بعضى پذيرفتند و برخى قبول نكردند .
يعنى پيش از بعثتِ حضرت همه بر تصديق او مجتمع بودند امّا بعد از آن كه مبعوث شد ، مختلف شدند . يعنى بعضى به او ايمان آوردند و بعضى كافر شدند و در طريق انكار و عناد باقى ماندند و بعضى در وادى شك و ترديد افتادند .
( آيهء 5 ) ( وَ مَآ أُمِرُواْ إِلَّا لِيَعْبُدُواْ اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدّينَ حُنَفَآءَ وَ يُقِيمُواْ الصَّلَوةَ وَ يُؤْتُواْ الزَّكَوةَ وَ ذَ لِكَ دِينُ الْقَيّمَةِ )
لغت :
حنفاء جمع حنيف و آن به معنى مايل به حق ، و حقپذير است .
تفسير :
با آن كه آنها در اين كتاب آسمانى مأمور نشدهاند جز به آن كه خدا را بپرستند در حالى كه اعتقاد و دين و طاعت خود را براى او خالص نمايند و حقگرا و حقپذير باشند و نماز