[ گريهء اصحاب صفّه ]
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انشَقَّ الْقَمَرُ .
كه جز خدا كسى آشكاركنندهء زمان تحقّق قيامت نيست و جز خدا زايلكننده يا تأخير افكننده يا برطرفكنندهء هول و عذاب آن نيست .
( آيهء 59 - 61 ) ( أَفَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ * وَ تَضْحَكُونَ وَ لَاتَبْكُونَ * وَ أَنتُمْ سمِدُونَ )
تفسير :
آيا از اين سخن كه در احوال امّتهاى گذشته گفته شد يا از نزديك بودن قيامت كه ياد شد يا از قرآن كه كلام خداست تعجب مىكنيد ؟
و از روى استهزا مىخنديد و به وعيدها و انذارها ترتيب اثر نمىدهيد و از ترس آنها گريه نمىكنيد ؟ !
از حضرت صادق عليه السلام روايت شده است كه مراد از حديث در آيهء 59 اخبار سابقه است « 1 » ، از هلاكت و نابودى برخى امّتها ، يعنى آيا از اين خبرها كه شنيديد تعجب مىكنيد و بر سبيل استهزا مىخنديد و از ترس آن كه مبادا مثل آن بر شما واقع شود نمىگرييد ؟ !
و شما استكبار مىورزيد و حق را نمىپذيريد و آواز مىخوانيد و به لهو و لعب و غفلت هستيد ؟ !
از ام سلمه - رضى اللَّه عنها - روايت است كه چون اين آيه آمد اهل صفه بگريستند به مرتبهاى كه صداى گريهء آنان بلند شد . چون حضرت صداى گريهء آنها شنيد گريان شد و اصحاب همه به گريه درآمدند ، حضرت فرمود : هر كه از ترس خدا بگريد به جهنّم نرود ، و هر كه طاغى باشد و بر معصيت اصرار ورزد به بهشت نرود . « 2 »
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 5 ، ص 184 .
( 2 ) . منهج الصادقين ، ج 9 ، ص 96 .