[ نزديكى و حتميت قيامت ]
( آيهء 55 ) ( فَبِأَىّ ءَالَآءِ رَبّكَ تَتَمَارَى )
تفسير :
تمام اين كارها و اين حوادث ياد شده نعمتهايى است كه نظام اتم جهان را تشكيل مىدهد پس در كدام يك از نعمتهاى پروردگارت ترديد مىورزى ؟ !
در اين كلام اگرچه مخاطب آن حضرت رسول است ؛ امّا مقصود شنيدن غير اوست و مخاطب فى الحقيقه غير اوست . پس تذكّرى است براى عموم مردم در هر عصر و زمان تا روز قيامت .
و حوادث ياد شده اگرچه عذاب و نقمتاند ؛ امّا از جهت آن كه شامل عبرت و موعظه مىباشند نعمتاند .
( آيهء 56 ) ( هذَا نَذِيرٌ مّنَ النُّذُرِ الْأُولَى )
تفسير :
اين پيامبر يا كتاب او هر يك منذر و بيمدهندهاى است براى بشر از سنخ بيمدهندگان نخستين . يعنى پيامبران گذشته هستند كه آنها هم امّتهاشان را از مخالفت با خدا و اوامر و نواهى او و عذابهاى الهى بيم مىدادند و انذار مىكردند .
( آيهء 57 - 58 ) ( أَزِفَتِ الْأَزِفَةُ * لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللَّهِ كَاشِفَةٌ )
تفسير :
پس به جهت تهديد فرمايد : قيامت نزديك شده . چنانچه در سورهء قمر فرمايد :