لغت :
رصد در اين جا به معنى مراقب و نگهبان است .
[ دانندگان غيب ]
تفسير :
خداوند داناى غيب است و بر اسرار غيبى خود كسى را آگاه نمىكند ؛
جز كسى را كه برگزيده از فرستاده خود . يعنى فرشتهاى كه به سوى پيامبران فرستاده ، يا پيامبرى كه به سوى مردم فرستاده .
و يا هر كه را براى فرستاده بودن از جانب خود پسنديده . اينها را بر غيب و يا بر برخى غيبها آگاه مىسازد .
اين آيه از آياتى است كه به آن براى امكان عالم به غيب بودن پيامبر و امام ، و نيز عالم بودن آنها به غيب استدلال شده است . يعنى علم غيب ذاتاً و اصالتاً براى خداوند است و هر كس عالم به غيب شود از ناحيه او به اين علم رسيده و ذاتاً آن را نداشته است و اين مطلب هيچ گونه مانع عقلى ندارد و بستگى به خواست و اعطاى خداوند دارد .
فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا : بخش دوم اين آيه در بارهء اين است كه خداوند پيامبر را از شرّ جن و انس حفظ مىفرمايد .
پس خداوند از پيش رو و پشت سر او نگهبانانى از فرشتگان محافظ روانه مىكند تا رسولان مَلَكى و بشرى را از مزاحمت شياطين مصون دارند .
لّيَعْلَمَ أَن . . . : تا بداند يعنى علم ازلى خدا تحقّق خارجى يابد كه آنان - يعنى فرشتگان كه رسولان ملكى هستند - رسالتها و پيامهاى پروردگارشان را به پيامبران ، و پيامبران كه رسولان بشرى هستند رسالتها و پيامهاى او را به مردم رساندند و او احاطهء علمى دارد به آنچه نزد آنهاست و شمار همه چيز را مىداند .