اعراب و لغت :
نصوح صيغهء مبالغه ، و در مذكّر و مؤنّث اطلاق مىشود . أيمان جمع « يمين » و در اين جا به معنى جانب راست و دست راست است .
[ پاداش توبهء نصوح ]
تفسير :
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، به سوى خدا توبه كنيد توبهء نصوح - يعنى توبهاى خالصانه با جزم به ترك گناه در آينده - اميد است پروردگارتان گناهان شما را بزدايد و عفو كند يا بپوشاند و شما را به بهشتها و باغهايى كه از زير ساختمان و درختان آن جوىها روان است درآورد . در آن روزى كه خداوند پيامبر و كسانى را كه با او به خدا ايمان آوردهاند خوار نمىكند . نور آنها ( از قبر كه محل زنده شدن است تا مركزى كه به حساب اعمال انسان مىرسند ) از پيشاپيش و از جانب راستشان در حركت است .
مىگويند : پروردگارا ، نور ما را كامل گردان و بيامرز ما را و از ظلمت گناه پاك كن كه تو بر هر چيزى توانايى .
معاذ بن جبل از حضرت رسول صلى الله عليه و آله سؤال نمود از حقيقت توبهء نصوح ؟ فرمود : توبه كند كه برنگردد به گناه ، چنانچه شير به پستان عود نمىكند . « 1 »
ابن بابويه رحمه الله از حضرت صادق عليه السلام نقل كرده :
إذا تابَ الْعَبْدُ تَوْبَةً نَصُوحاً أحَبَّهُ اللَّهُ فَسَتَرَ عَلَيْهِ فِى الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ : « 2 »
هرگاه بنده توبه نمايد توبهء نصوح ، خدا او را دوست دارد ، و ستر فرمايد بر او در دنيا و آخرت .
( آيهء 9 ) ( يأَيُّهَا النَّبِىُّ جهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنفِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَ مَأْوَلهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ )
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 9 ، ص 343 .
( 2 ) . سفينة البحار ، ج 1 ، ص 320 از ثواب الاعمال صدوق ، ص 205 .