آنها را - يعنى زنهاى مطلّقه را - در آن جا كه ساكن هستيد به مقدار توانتان سكونت دهيد .
و به آنها از جهت مسكن و نفقه و غيره آسيب و ضرر نرسانيد تا زندگى را بر آنها تنگ نماييد و مجبور به رفتن از نزد شما شوند .
و اگر باردار باشند هزينهء زندگى آنها را تا آن گاه كه وضع حمل كنند بپردازيد .
و اگر پس از طلاق ، فرزند شما را شير دادند و بدون اجرت راضى نبودند ، اجرت آنها را بپردازيد .
و با هم در مورد حال طفل به دنيا آمده و شير خوردن او و اجرتى كه بايد داده شود به نيكى به مشورت و قبول قول يكديگر بپردازيد .
و اگر با يكديگر سختگيرى كرديد و به توافق نرسيديد زن ديگرى ( دايه يا غير آن ) بچه را شير دهد .
كسى كه داراى وسعت مالى است براى زن و فرزندش از دارايى خود به قدر توان هزينه كند ( شايد مقصود زن مطلقه و فرزند تازه به دنيا آمده باشد و شايد اعم باشد ) و كسى كه روزى بر او تنگ است و وسعت مالى ندارد از همان مقدار كه خدا به او داده هزينه كند .
خداوند كسى را جز به كارى كه توان آن را به او داده مكلّف نمىكند . خداوند به زودى پس از سختى آسانى قرار مىدهد .
( آيهء 8 - 10 ) ( وَ كَأَيّن مّن قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبّهَا وَ رُسُلِهِ فَحَاسَبْنهَا حِسَابًا شَدِيدًا وَ عَذَّبْنهَا عَذَابًا نُّكْرًا * فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا وَ كَانَ عقِبَةُ أَمْرِهَا خُسْرًا * أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا فَاتَّقُواْ اللَّهَ يأُوْلِى الْأَلْببِ الَّذِينَ ءَامَنُواْ قَدْ أَنزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْذِكْرًا )
تفسير روان (فارسى) — صفحة 221
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٢١