[ احكام طلاق ]
تفسير :
اى پيامبر ، هنگامى كه خواستيد زنهاى خود را طلاق دهيد ( در مواردى كه لازم است عده نگهدارند ) آنها را به وقت عدّه طلاق دهيد . يعنى در زمانى كه شروع به عدّه شرعاً ممكن باشد ، يعنى از حيض پاك شده و پس از پاكى با شوهر همبستر نشده باشند .
و حساب عدّه را نگهداريد تا به طهر سوم يا در مواردى به سه ماه كامل برسد .
و از خدا پروردگارتان پروا كنيد ، آنها را در دوران عدّه از خانههايشان كه قبل از طلاق هر دو در آن جا زندگى مىكرديد بيرون مكنيد تا زمان عدّه سرآيد ، و آنها هم نبايد از آن خانه بدون اذن شما خارج شوند مگر آن كه عمل زشت آشكارى مرتكب شوند كه در اين صورت مىتوانيد آنها را از خانه بيرون كنيد ( خصوصيات اين مسائل در كتابهاى فقهى ياد شده است ) .
و اينها حدّ و مرزهاى خداست ، و هر كس از حد و مرزهاى خدا تجاوز كند حقّاً كه بر خويشتن ستم كرده است .
لَا تَدْرِى لَعَلَّ . . . : تو اى شوهر ، نمىدانى و آن زن نمىداند شايد خدا پس از طلاق كارى پديد آورد كه با رجوع مرد به زوجيت ، پيش از سر آمدن زمان عدّه ، باز با هم زن و شوهر باشند و با هم زندگى كنند .
( آيهء 2 ) ( فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْفَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَ أَشْهِدُواْ ذَوَىْ عَدْلٍ مّنكُمْ وَ أَقِيمُواْ الشَّهدَةَ لِلَّهِ ذَ لِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْأَخِرِ وَ مَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا )
لغت :
ذوى تثنيهء « ذو » به معنى صاحب است . اقامهء شهادت يعنى گواهى دادن .