تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير روان (فارسى) — صفحة 163

مساهمون:

ص١٦٣
حضرت امير المؤمنين عليه السلام فرمايد : إنَّ التَّفَكُّرَ يَدْعُو إلَى الْبِرِّ وَالْعَمَلِ بِهِ : به درستى كه تفكّر ، به نيكوكارى و عمل به آن مىخواند و دعوت مىكند . چنانچه تفكّر در عظمت الهى ، به خشيت و طاعت او دعوت مىكند . و تفكّر در فناى دنيا و لذّات آن ، به ترك علاقهء به آن دعوت مىكند . و تفكّر در آثار صالحان ، به پيروى از آنان دعوت مىكند . و تفكّر در اخلاق حسنه به تحصيل آن دعوت مىكند و تفكّر در اخلاق سيّئه ، به اجتناب از آن دعوت مىكند و همچنين ساير قسمت‌ها .

[ صفات خداوند ]

( آيهء 22 ) ( هُوَ اللَّهُ الَّذِى لَآإِلهَ إِلَّا هُوَ علِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهدَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ ) تفسير : اوست خدايى كه جز او معبودى كه مستحق پرستش و ستايش باشد نيست غيب و آشكار را مىداند - يعنى آنچه از حواس ظاهرى و باطنىِ هر ذى شعورى نهان و آنچه در مقابل آنها آشكار است يا آنچه هنوز موجود نشده و آنچه موجود شده است را مىداند - اوست بخشنده و مهربان . ( آيهء 23 ) ( هُوَ اللَّهُ الَّذِى لَآإِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبّرُ سُبْحنَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ) تفسير : اوست خدايى كه جز او معبودى كه سزاوار ستايش و پرستش باشد نيست . مَلِك است ، يعنى سلطان فرمان‌رواى جهان هستى است .