خويش پيش فرستاده است . آيا عمل صالح است كه منجى اوست ، يا فعل قبيح است كه موجب عذاب اوست ؟ پس اگر طاعات و عبادات و خيرات و مبرّات پيش فرستاده باشد ، شكرگزارى توفيق آن را نمايد و اگر سيّئات و معاصى كرده باشد ، توبه كند و از آن پشيمان شود . و اين تأمّل و تدبّر منتج عاقبت به خيرى خواهد بود . و از خدا پروا كنيد كه خدا از آنچه مىكنيد آگاه است .
امر به تقوا در اوّل براى توبه از گناهان گذشته ، و در ثانى براى پرهيز از گناهان آينده است ، يا اوّل اشاره به اصل تقوا ، و ثانى اشاره به كمال تقوا است ، يا اوّل تقواى عوام كه پرهيز از محرّمات است ، و ثانى تقواى خواص كه پرهيز از ماسواى حق است .
( آيهء 19 ) ( وَ لَاتَكُونُواْ كَالَّذِينَ نَسُواْ اللَّهَ فَأَنسَلهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْللِكَ هُمُ الْفسِقُونَ )
تفسير :
و مانند كسانى مباشيد كه خدا را فراموش كردند - يعنى احكام خدا را واگذاشتند و به اوامر و نواهى او عمل نكردند مانند كسى كه چيزى را به كلّى فراموش كرده باشد - پس خدا هم خودشان را از يادشان برد . پس براى نجات خود عمل صالحى انجام ندادند . بلكه موجبات عذاب را به جا آوردند . آنها همان نافرمانان هستند .
( آيهء 20 ) ( لَا يَسْتَوِى أَصْحبُ النَّارِ وَ أَصْحبُ الْجَنَّةِ أَصْحبُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَآلِزُونَ )
تفسير :
هرگز دوزخيان و بهشتيان نزد خداوند يكسان نيستند . بهشتياناند كه رستگار و كامياباند . يا كسانى كه كارهايى انجام مىدهند كه كيفر آن جهنّم است با كسانى كه اعمال
تفسير روان (فارسى) — صفحة 161
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٦١