( آيهء 3 ) ( وَلَوْلَآ أَن كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَآءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى الدُّنْيَا وَ لَهُمْ فِى الْأَخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ )
لغت :
جلاء در اين جا به معنى خروج از وطن است .
تفسير :
و اگر نه اين بود كه خداوند طبق مصلحتى بر آنها ترك وطن و تبعيد را نوشته بود حتماً آنها را در دنيا به قتل و اسير شدن به دست مسلمانها عذاب مىكرد ، و آنها را در آخرت عذاب آتش است . يعنى اگر به خاطر حكمتى از عذاب دنيا نجات يافتند عذاب آخرت در انتظار آنهاست .
( آيهء 4 ) ( ذَ لِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّواْ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَن يُشَآقّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ )
لغت :
« شقاق » مصدر شاقّ به معنى مخالفت و دشمنى است .
تفسير :
اين ترك وطن و اخراج و عذاب به خاطر آن است كه آنها با خدا و پيامبر و رسول او مخالفت ورزيدند و دشمنى سرسختانه كردند و هر كه با خداوند سرسختانه مخالفت كند ( بداند كه ) خدا سختكيفر است .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 151
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٥١