آميزشم با تو مثل آميزشم با مادرم است ( ظَهْرُكَ عَلَىَّ كَظَهْرِ امّى ) و احكام ظهار با استفاده از اين آيات و غيره در علم فقه بيان شده است .
[ احكام ظهار ]
( آيهء 2 ) ( الَّذِينَ يُظهِرُونَ مِنكُم مّن نّسَآلِهِم مَّا هُنَّ أُمَّهتِهِمْ إِنْ أُمَّهتُهُمْ إِلَّا الِى وَ لَدْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنكَرًا مّنَ الْقَوْلِ وَ زُورًا وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ )
اعراب و لغت :
ما هنّ . . . خبر الذين است إن در إن امَّهاتهم نافيه مىباشد . منكراً و زوراً هر دو صفت « قولًا » مقدَّر هستند . زور يعنى دروغ يا سخن باطل اعمّ از دروغ .
تفسير :
كسانى از شما كه با همسرانشان ظهار مىكنند و مىگويند : آميزش من با تو مانند آميزشم با مادرم است ! آنها مادرشان نيستند و با گفتن اين جمله مادر ايشان نمىشوند .
مادران آنها تنها همان زنانى هستند كه آنها را زاييدهاند ، پس بعد از واقع شدن ظهار ، در حرام بودن ، مانند مادر و فرزند نيستند كه راهى براى حلال شدن اين دو به هم نباشد و به هم حرام ابدى شوند و حقّاً كه اين جمله كه برخى شوهرها به همسرشان مىگويند سخن زشت و باطل و دروغ است ؛ زيرا هرگز همسر ، مادر نمىشود و تأثيرى در حرام ابدى شدن زن بر آنها ندارد .
همانا خداوند ، بسيار باگذشت و آمرزنده است .
ظهار ( بر خلاف آنچه در جاهليّت رسم بود ) طلاق هم نيست كه باعث جدايى زن از مرد شود ، بلكه بعد از واقع شدن ظهار ، آن دو باز هم زن و شوهرند ؛ امّا اگر مرد بخواهد با او آميزش كند بايد قبلًا كفّاره بدهد و در غير اين صورت آميزش او حرام است .