همسرش بر او حلال شود . پس كسى كه روزه را نيز نتوانست بگيرد بر او واجب است شصت فقير را طعام دهد .
اين براى آن است كه به خدا و پيامبر او ايمان آوريد و از آداب و رسوم جاهليّت ( كه در اين مورد ظهار را طلاق دانستن و موجب حرام ابدى شدن زن بر شوهر قرار دادن است ) دست برداريد .
و اينها حدود و احكام خداست و براى كافران كه حدود الهى را نپذيرند عذابى دردناك است .
احكام ظهار و خصوصيات آن در كتابهاى فقهى و رسالههاى عمليهء فقها بيان شده است .
[ جزاى دشمنان خدا ]
( آيهء 5 ) ( إِنَّ الَّذِينَ يُحَآدُّونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ كُبِتُواْ كَمَا كُبِتَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَ قَدْ أَنزَلْنَآ ءَايتِ بَيّنتٍ وَ لِلْكفِرِينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ )
لغت و اعراب :
« محادّه » كه مصدر يحادّون مىباشد به معنى دشمنى و مخالفت است . كُبِتَ فعل ماضى مجهول به معنى خوار و ذليل شد . كبتوا . . . خبر إنّ است .
تفسير :
البته كسانى كه با خدا و پيامبرش دشمنى مىورزند يا از حدودى كه خدا و پيامبر معين كردهاند تجاوز مىنمايند و حدودى ديگر تعيين مىكنند خوار و ذليل خواهند شد آن گونه كه كافرانى كه پيش از آنها بودند خوار و ذليل شده و به عذاب گرفتار گشتند .
و حقّاً كه ما آيات و نشانههايى روشن نازل كرديم ( قرآن و معجزات ) كه بر صدق نبوّت پيامبرمان دلالت مىكند و براى كافران كه به خاطر تكبر و عناد ، حق را نمىپذيرند عذابى خواركننده است .