روح نمو مىدمد .
و نيز در گرداندن بادها به هر سو ، براى گروهى كه مىانديشند نشانههايى است .
( آيهء 6 ) ( تِلْكَ ءَايتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقّ فَبِأَىّ حَدِيثِ بَعْدَ اللَّهِ وَ ءَايتِهِ يُؤْمِنُونَ )
تفسير :
اينها كه گفته شد يا اين آيات كتاب و آيات انفسى و آفاقى كه آيات و نشانههاى توحيد و ربوبيت و قدرت و حكمت خداست را به حق و درستى بر تو مىخوانيم پس اگر اينها را كه در نهايت وضوح و ظهور هستند نپذيرند و ايمان نياورند به كدام سخن بعد از سخن خدا كه قرآن و آيات و نشانههاى اوست ايمان مىآورند و تصديق مىكنند ؟ !
تبصره : آيهء شريفه تهديدى است نسبت به اعراضكنندگان از آيات الهى كه از عاقبت اين كار بترسند ؛ زيرا عاقبتى وخيم خواهد داشت .
[ كيفر رفتار نادرست ]
( آيهء 7 - 9 ) ( وَيْلٌ لّكُلّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ * يَسْمَعُ ءَايتِ اللَّهِ تُتْلَى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَا فَبَشّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ * وَ إِذَا عَلِمَ مِنْ ءَايتِنَا شَيًا اتَّخَذَهَا هُزُوًا أُوْللِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ )
لغت :
أفّاك صيغهء مبالغه يعنى بسيار دروغ ساز . أثيم يعنى گناهكار يا بسيار گناهكار . يصرّ فعل مضارع ، و مصدر آن إصرار . هزو به معنى مسخره كردن يا مسخره شده است .