تفسير :
اين خداوند ، پروردگار شماست كه آفرينندهء همه چيز ( آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست ) مىباشد ، غير از او معبودى كه سزاوار پرستش و ستايش باشد نيست ، پس به كجا و چگونه از او برگردانده مىشويد و به پرستش غير او رو مىآوريد با اين كه ادلّهء توحيد و الوهيت و ربوبيت او و اين كه او معبود حقيقى است روشن و واضح مىباشد ؟ !
كَذَ لِكَ يُؤْفَكُ . . . : اين گونه ( مانند قوم تو ) كسانى كه پيوسته آيات توحيد و ربوبيت خدا را انكار مىكردند از راه حق و قبول اسلام بازگردانده مىشوند . يعنى رؤسا و بزرگان كفّار ، آنها را از راه حق بازمىگردانند .
( آيه 64 ) ( اللَّهُ الَّذِى جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَرَارًا وَ السَّمَآءَ بِنَآءً وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَ رَزَقَكُم مّنَ الطَّيّبتِ ذَ لِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَتَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعلَمِينَ )
لغت :
قرار يعنى مستقر و مكان استقرار .
تفسير :
خداوند همان است كه زمين را براى شما محلّ سكونت و استقرار قرار داد و آسمان را بنايى ساخت بر بالاى سر شما كه بركات گوناگونش بر شما فرو ريزد ، و شما را صورتبندى كرد و صورتهاى شما را نيكو گردانيد ( صورت انسانى ، بهترين و بالاترين صورتها در ميان جانداران و حيوانات است كه خداوند به قدرت كاملهء خود از نطفهاى
تفسير روان (فارسى) — صفحة 232
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٣٢