تفسير :
كسى در آيات و معجزات خدا مجادله و ستيزه نمىكند جز كسانى كه كفر ورزيده و خدا و قيامت را انكار مىكنند و سرانجام به كيفر خود مىرسند ، پس رفت و آمد آنها در شهرها براى تجارت و غيره و وفور و كثرت اموال و اولاد و اقتدارشان تو را فريب ندهد ؛ زيرا اين كه به آنها مهلت و نعمت مىدهيم ( به خاطر سوء اختيارشان كه كفر و عصيان را بر ايمان و اطاعت اختيار مىكنند ) باعث زياد شدن عذاب آنهاست .
( آيه 5 ) ( كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَالْأَحْزَابُ مِنم بَعْدِهِمْ وَ هَمَّتْ كُلُّ أُمَّةِم بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ وَ جدَلُواْبِالْبطِلِ لِيُدْحِضُواْ بِهِ الْحَقَّ فَأَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ )
لغت :
هَمَّت فعل ماضى به معنى « قَصَدَت » .
مصدر يدحضوا إدحاض و آن به معنى ابطال است . عقابِ در اصل عقابى بوده و ياء آن حذف شده و كسرهء باء دالّ بر آن است .
تفسير :
پيش از آنان نيز قوم نوح و احزابى كه بعد از آنها آمدند - مانند هود و صالح و لوط - پيامبرانشان را تكذيب كردند و هر امتى قصد و آهنگ رسول خود كردند تا او را بگيرند و زندان يا تبعيد كنند و يا بكشند و با پيامبرانشان به وسيلهء سخنان باطل مجادله و ستيزه كردند تا حق را به وسيلهء باطل خود از بين ببرند و باطل سازند ، پس گرفتيم آنها را ( هر گروهى را به نوعى از عذاب ) ، پس بنگر كه چگونه بود كيفر من ؟ !
تفسير روان (فارسى) — صفحة 192
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٩٢