گفتم : گوارايتان حسين ! شنيدم كه ميكائيل و اسرافيل مىگفتند : يا حسين گوارايت ! من هم موافق گفتهء آنها را گفتم ، سپس خرماى دوم را برداشتم و در دهان حسن گذاشتم ، شنيدم كه جبرئيل و ميكائيل مىگفتند : يا حسن گوارايت باد ! من هم همان كلام آنها را گفتم !
سپس خرماى سوم را برداشتم و در دهان شما گذاشتم ، پس شنيدم كه حورالعين شادمان از بهشت بر ما مىنگرند و مىگويند : يا فاطمه گوارايت باد ! من هم موافق آنها گفتم !
و چون خرماى چهارم را برداشتم ، و آن را در دهان على نهادم ، ندايى از جانب حق سبحانه و تعالى شنيدم كه گفت : يا على نوشجان و گوارايت باد ! از اينرو من هم هماهنگ با سخن خدا شدم !
سپس به على خرماى ديگر و ديگر دادم در حالى كه مىشنيدم صداى حق سبحانه و تعالى را كه مىفرمود : يا على ! نوشجان و گوارايت باد !
آنگاه به احترام پروردگار باعزت و جلجلاله از جا بلند شدم و شنيدم كه مىفرمود : يامحمد ! به عزت و جلالم سوگند كه اگر از اين ساعت تا روز قيامت يكىيكى خرماها را به على مىدادى من بدون فاصله به على مىگفتم : نوشجان و گواراى وجودت يا على ! « 1 »
حسن و حسين چشمان اميرالمؤمنينند
1 - ابن ابىالحديد مىگويد : در روز جنگ جمل پرچم را به دست
هامش
( 1 ) - بحارالانوار : 43 / 310 - 311 .