صورتى كه بتواند خويش را از خطرها حفظ كند ، حتّى اگر مجرّد باشد .
3 - زنى كه توان حجّ ندارد ، مگر با همراهى از مَحارِمِ خويش ، تحقّق استطاعت وى بسته به بودن چنين كسى است و اگر همراهى مَحَرم متوقّف بر پرداخت هزينهء سفر او باشد ، بر زن واجب است كه آن را تأمين نمايد و جزء هزينه حجّ خودش به شمار مىرود ، پس - در اين صورت - اگر زن توانايى تأمين هزينهء حجّ خود و همراه مَحْرَم را دارد مستطيع است و گرنه مستطيع نمىباشد .
4 - زنى كه مهرش براى هزينههاى حجّ كافى باشد و همسرش بتواند آن را به دو بپردازد ، آن زن بايد مهر خود را از شوهرش مطالبه كند و اگر همسرش اين مهر را به دو پرداخت آن زن مستطيع خواهد شد .
5 - اگر زن حائضى بخواهد داخل مسجد شجره و يا ديگر مساجد در ميقاتها احرام بندد ، بايد در حالى نيّت احرام كند كه از اين مسجدها گذر مىكند اگر درهاى اين مساجد گوناگون باشد ، يا هنگام بيرون آوردن چيزى باشد كه در اين مساجد نهاده شده است ، و همچنان مىتواند كنار اين مساجد بدون دخول در آنها احرام بندد ، يا پيش از ميقات به وسيله نذر احرام بندد ، مثل اينكه نذر كند كه در مدينه منوّره احرام بندد .
6 - زنى كه به ميقات مىرسد در حالى كه حيض است و نمىداند آيا پيش از پايان يافتن زمان عمرهء تمتّع پاك مىشود و يا نه ، نيّت احرام ما فى الذمّه مىكند ، پس اگر پاك شد عمره تمتّع و حجّ آن را بجاى مىآورد و در غير اين صورت حجّ افراد را با احرامى كه در آن بسر مىبرد مىگزارد .
7 - غسل احرام بر زن حائض و زنى كه در نفاس است استحباب دارد چنان كه بر ديگران .
احكام حج (فارسى) — صفحة 205
مساهمون: آژير
ص٢٠٥